براى اين است كه از اسلام مى‌ترسند. از اسلام ترس دارند. اسلام نمى‌گذارد اين حيثيت فاسدها را باقى باشد. اينها مى‌ترسند از آن. بعضيها هم گول خوردند. بعضيها متعمدند در اين امر. بعضيها هم گول خوردند. و الّا حكومت اسلامى مثل حكومت على بن ابي طالب ديكتاتورى تويش نيست. حكومتى است كه به عدل است. حكومتى است كه زندگى خودش از زندگى ساير رعيتها بدتر است. آنها نمى‌توانستند مثل او زندگى كنند. او نان جو هم سير نمى‌خورد. يك لقمه، دو تا لقمه برمى‌داشت با يك خرده نمك مى‌خورد.

اين حكومت اصلًا مى‌تواند ديكتاتورى؟ ديكتاتورى براى چه بكند؟ عيش و عشرتى نيست تا اينكه بخواهد ديكتاتورى بكند براى او. حكمفرمايى اصلًا در اسلام نيست.

حكمفرمايى اصلًا در كار نيست. پيغمبر اسلام كه رأس مسلمين و اسلام بود وقتى كه در يك مجلسى نشسته بودند تو مسجد روى آن حصيرها- معلوم نيست حصير حسابى هم داشته باشد- آنجا نشسته بودند، دور هم كه نشسته بودند، عربهايى كه خارج بودند و نمى‌شناختند پيغمبر را مى‌آمدند مى‌گفتند كه كدام يكى محمد هستيد. نمى‌شناختند.

براى اينكه حتى يك همچون چيزى هم زير پيغمبر نبود. حالا ما اشراف هستيم. يك همچو حكومتى كه بنا باشد اين طورى باشد، يك خانه گلى داشته باشد، يك گليم هم حتى نداشته باشد، يك حكومتى كه يك پوست مى‌گويند داشته است كه روزها علوفه شترش را حضرت امير رويش مى‌ريخته، شبها زير خودش و فاطمه مى‌انداخته و مى‌خوابيده رويش، اينكه ديكتاتورى نمى‌تواند باشد. اينهايى كه مى‌گويند ديكتاتورى، اسلام را نمى‌فهمند چى هست. فقيه اسلام را نمى‌دانند. خيال مى‌كنند ما، هر فقيه، هر فقيه، هر چه هم فاسد باشد اين حكومت، فقيه اگر پايش را اين طور بگذارد، اگر يك گناه صغيره هم بكند از ولايت ساقط است. مگر ولايت يك چيز آسانى است كه بدهند دست هر كس؟ اينها كه مى‌گويند كه ديكتاتورى پيش مى‌آيد- نمى‌دانم- اين مسائل پيش مى‌آيد، اينها نمى‌دانند كه حكومت اسلامى حكومت ديكتاتورى نيست. مذهب مقابل اينها ايستاده. اسلام مقابل ديكتاتورها ايستاده. و ما مى‌خواهيم كه فقيه باشد كه جلوى ديكتاتورها را بگيرد. نگذارد رئيس جمهور ديكتاتورى كند. نگذارد