صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٩ - نقش روضه در احياى مكتب عاشورا

مى‌كنند.

دستهاى اجنبى، در راه تفرقه افكنى‌

يك وقت بود كه اين دست ناپاك اجنبى آمد و روحانيون و قشرهاى جوان را جدا كرد از هم. اين اساس داشت. اين طور نبود كه همين طور بيخود بيخودى باشد. [پيوسته‌] تزريق كردند به ما. به قشر ما تزريق كردند كه اين فكليها چه، اين ريش‌تراشها چه، اين فكليها چه. [به آنها] تزريق كردند به اينكه اين آخوندها را انگليسها آورده‌اند. ما را از هم جدا كردند. كى نفعش را برد؟ آنهايى كه مى‌خواستند نفتهاى ما را ببرند، آنهايى كه مى‌خواهند نفت ما را ببرند، اين طور ما را از هم جدا مى‌كنند، كنارمان مى‌گذارند.

هماهنگى كه ما بايد داشته باشيم از بين مى‌رود. وقتى كه از بين رفت اين هماهنگى، هر چه دلشان [خواست‌] مى‌كنند، و ما هم هيچ كارى نمى‌كنيم. امروز هم كه نزديك محرم است مى‌بينيم كه گفته مى‌شود،- حالا اميدوارم كه صحيح نباشد- گفته مى‌شود كه بعضى از اين جوانهاى پاكدل ما بازى خورده‌اند، اگر يك آقايى بخواهد مثلًا روضه بخواند مى‌گويند كه نه، ديگر روضه لازم نيست.

نقش روضه در احياى مكتب عاشورا

اينها ملتفت نيستند آنهايى كه با روضه مخالف‌اند همانهايى بودند كه با روحانيت مخالف بودند. و همانهايى بودند كه با دانشگاه مخالف‌اند. و همانها هستند كه با كارگر مخالف‌اند. و همانهايى هستند كه با كشاورز مخالف‌اند. و همانها هستند كه مى‌خواهند ما را بدوشند، و ما را ذليل نگه دارند. اين هماهنگى كه در تمام ملت ما در قصه كربلا هست، اين بزرگترين امر سياسى است در دنيا. و بزرگترين امر روانى است در دنيا. تمام قلوب با هم متحد مى‌شوند. اگر خوب راهش ببريم، ما براى اين هماهنگى پيروز هستيم. و قدر اين را بايد بدانيم. و جوانهاى ما توجه به اين مسائل داشته باشند. جوان‌هاى ما ملتفت اين معنا باشند، كه دستهايى الآن در كار است كه مى‌خواهند يكى يكى اشخاص مؤثر را از بين ببرند. يكى يكى مجالس را از بين ببرند. مساجد را، محتوايش را از بين ببرند ...