نمى‌گذارند به دنيا برسد. ملت امريكا اصلًا مطلع نيست كه ما چه مى‌گوييم. بعضيشان شايد اسم ايران را نشنيده باشند. وقتى كه اين طور باشد و نگذارند حرف ما به جامعه امريكا برسد، خوب آن وقت امريكاييها خيال مى‌كنند كه ما يك دسته ديپلمات را گرفتيم اينجا و داريم هر روز هم كتكشان مى‌زنيم و سرنيزه هم بالاى سرشان نگه داشتيم كه نمى‌گذاريم نفس بكشند و نمى‌گذاريم حمام بروند و نمى‌گذاريم غذا بخورند و از اين حرفهايى كه تبليغات آنها، قلم دست دشمن است. مى‌گويند كه شيطان را يك وقت كسى خواب ديد. ديد چه صورت خوشگلى دارد، گفت، آخر اين كه تو هستى با آنى كه به ما نشان مى‌دهند دوتاست. آن يك جور ديگر است، تو يك جور ديگرى، گفت قلم دست دشمن است. الآن قلم مطبوعات خارج، قلم دشمنهاست كه از سرنيزه‌ها براى بشر بدتر است. وقتى قلم دست آنهاست هر چه مى‌خواهند مى‌گويند. خوب، در يكى از حرفهايشان هم نوشته بودند كه خمينى پستان زنها را دارد مى‌برد. شما الآن نشستيد اينجا مى‌بينيد خمينى يك طلبه ضعيفى است. اينجا نشسته با شما صحبت مى‌كند و مردم هم به او علاقه دارند چون نوكر خودشان هست. آدم به نوكرش، به خادمش علاقه دارد. نه پستانى بريده شده و نه كسى چيزى شده. اينها فقط ديدند كه هويدا را اينجا گرفتند و اعدامش كردند. هويدا را خيال كردند كه جامعه زن است و اين را كه اعدام كردند، پستان بريدن است!! نه، مسائل اين نيست. دست خود آنهاست هر چه دلشان مى‌خواهد بگويند. شما كه شاهد مسائل هستيد برويد شهادت خودتان را بدهيد كه وضع ما اين طورى است. نه ما مى‌خواهيم يك حكومتى داشته باشيم. اگر مى‌خواستيم حكومتى داشته باشيم كه اين طورى تو اين اتاق نبوديم. تو آن اتاقهايى بوديم كه آقاى كارتر بودند. تو آن عمارتهايى كه آنها هستند. تو كاخ سفيد بوديم. ما اين مسائل پيشمان مطرح نيست. ما مى‌خواهيم يك حكومت عدلى در دنيا پيدا بشود و اين مجرمهايى كه به ما جرم كردند مال ما را، مال ملت ما را بردند و هدر دادند و نيروى انسانى ما را هدر دادند. اينها بيايند اينجا تا ما محاكمه‌شان كنيم. و آقاى كارتر كه مايل نيست، با هر قيمتى هست نمى‌گذارد كه شاه بيايد. حق دارد. اگر شايد من هم بودم همين كار را مى‌كردم. براى اينكه يك كسى كه‌