حال اگر این آیه را با آیه سوره «عمّ» مقایسه کنیم، معنی خاصی پیدا می‌کند. قرآن در یک جا می‌گوید: اِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ، در جای دیگر می‌گوید: اِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ و در سوره «عمّ» راجع به قیامت می‌گوید: وَفُتِحَتِ السَّماءُ فَکانَتْ اَبْوابآ[١] آسمان گشوده شد، پس آسمان همه به صورت درها درآمد. در این آیه مفسرین گفته‌اند: یعنی کأ نّه دیوار و فاصله میان مُلک و ملکوت از میان برداشته می‌شود. الان عالم ما عالم طبیعت است و عالم دیگر عالم ملائکه، ما از آنها نهان هستیم و آنها از ما پنهان هستند (قدر مسلّم این است که آنها از ما پنهان هستند). ]آیه می‌فرماید: در آن روز [این درها، این حجابها و این پرده‌ها از میان برداشته می‌شود. و لهذا در مورد زمین هم در آیه دیگری می‌فرماید: یوْمَ تُبَدَّلُ الاَْرْضُ غَیرَ الاَْرْضِ وَ السَّمواتُ وَ بَرَزوا لِلّهِ الْواحِدِ الْقَهّارِ[٢] . آن روزی که زمین تبدیل می‌شود به غیر زمین؛ یعنی همین زمین چیز دیگری می‌شود و به امر دیگری تبدیل می‌شود، زمین زمین است در حالی که تحولی در آن پیدا شده.

آیات قرآن و علم بشر

در اینجا به مطلب دیگری هم اشاره کنیم: طبیعیات قدیم این مطلب را که این نظامی که الان در عالم هست از هم گسیخته شود و ستارگان منظوم به صورت منثور در بیایند و این اوضاع عالم پایان پذیرد و طور دیگری بشود، ممکن نمی‌دانست و اجازه نمی‌داد. ولی علم جدید این ناممکن را ممکن می‌داند و اصلا آن اصولی که طبیعیات قدیم بر آنها مبتنی بود،

[١] . نبأ / ١٩.

[٢] . ابراهيم / ٤٨.