چه می‌دانی که یوم الدین چیست! هر چه به تو بگویند، از واقعیت آن کمتر است. ثُمَّ ما اَدْریک ما یوْمُ الدّینِ. بار دیگر تکرار می‌کند که تو چه می‌دانی یوم الدین چیست! فکر تو کوچکتر از آن است که بتوانی آن را آنچنان که هست تصور کنی.

در اینجا یکی از خصوصیات یوم الدین را بیان می‌کند: یوْمَ لا تَمْلِک نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَیئآ وَ الاَْمْرُ یوْمَئِذٍ لِلّهِ. روزی که هیچ انسانی برای هیچ انسانی مالک چیزی نیست و تمام کار یکسره در دست خداست؛ در آن روز نه پدری به درد می‌خورد و نه برادری و نه عمویی و نه فامیلی و نه زنی و نه شوهری، ابدا چیزی به درد نمی‌خورد، آنجا دیگر دار اسباب نیست. این دار ]دنیا[ دار اسباب است و انسان در این عالم به اسباب دل می‌بندد، اگر مریض بشود می‌گوید: «الحمدلله پول داریم می‌توانیم به بیمارستان برویم، در شهر ما طبیب هست و می‌توانیم از او استفاده کنیم.» در این عالم انسان به اسباب توجه می‌کند و به آنها امید دارد ولی در آن دار، دیگر هیچ کاری از اسباب ساخته نیست، خدا هست و بس. در آنجا فرمان منحصرا در دست خداست و اسباب و علل ظاهری حکمفرما نیست. لِ مَنِ الْ مُلْک الْیوْمَ لِلّهِ الْواحِدِ القَهّارِ[١] .

یکی از سخت‌ترین روزها برای اهل بیت

روز دوازدهم محرم است، روز ورود اهل بیت : به کوفه و یکی از سخت‌ترین روزهایی که بر خاندان مقدس پیغمبر اکرم گذشته است. امروز برای اهل بیت قطعا سخت‌تر و ناگوارتر از روز عاشورا بوده است

[١] . غافر / ١٦.