آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٤

گفت :

ماییم به عفو تو تولّا کرده وز طاعت و معصیت تبرّا کرده

آنجا که عنایت تو باشد، باشد ناکرده چو کرده، کرده چون ناکرده

ابوسعید هم که خودش شاعر خیلی خوش ذوقی بوده، فورا با یک رباعی به او جواب داد :

ای نیک نکرده و بدیها کرده وانگه به خلاص خود تمنّا کرده

بر عفو مکن تکیه که هرگز نبود ناکرده چو کرده، کرده چون ناکرده[١]

عتاب امام رضا به زید النّار

زید النّار (برادر امام رضا و پسر موسی بن جعفر) آمده بود به مرو و در مجلسی که امام رضا هم نشسته بودند عده‌ای را در گوشه‌ای جمع کرده بود و مرتب از فضایل اهل بیت سخن می‌گفت که ما اهل بیت چنین و چنان هستیم (به این مضمون که ما اولاد پیغمبریم و حسابمان جداست، شما بروید فکری به حال خودتان کنید). حضرت متوجه شد، یکمرتبه به او نهیب زد: یا زید! (یک «یا زید»ی گفت که مجلس تکان خورد) این مهملات چیست که به مردم می‌گویی؟! اگر این طور باشد که تو می‌گویی، پس تو از پدرت موسی بن جعفر بالاتر هستی، چون پدرت عمل کرد و ]به سعادت [رسید و تو عمل نکرده می‌خواهی مثل او باشی! کلّا بَلْ تُکذِّبونَ بِالدّینِ. این حرفها را رها کنید! خودتان را گول نزنید! این حالِ شما علاوه بر این که اعتماد به لطف پروردگار نیست، حتی

[١] . حق هم همين است.