خاص کوبنده‌ای است. ولی در سور مدنیه بیشتر، احکام نازل شده است، چون بعد از این است که مسلمانها عده زیادی پیدا کردند و احتیاج به مقررات و قوانین پیدا شد.

اما این سوره با اینکه مکیه است و اغلب آیات سوره‌های مکیه در مورد معاد است، اینچنین نیست؛ البته در این سوره از قیامت اسم برده شده ولی مثل دیگر سوره‌های مکیه نیست. در این سوره با اشاره به یک داستان، امر دیگری بیان شده و آن مسئله تحمل مؤمنین شکنجه‌های خیلی شدید کافران راست.

می‌فرماید : وَ السَّماءِ ذاتِ الْبُروجِ. سوگند به آسمانِ صاحب برجها. «بروج» جمع «بُرْج» است که در فارسی هم این کلمه آمده است. لغویین گفته‌اند: ماده «بُرْج» و «بَرَجَ» مفهوم ظهور و بروز را می‌دهد. اگر شیئی در میان اشیاء دیگر بارزتر باشد، به آن حالتِ بُروزش «بُرْج» می‌گویند. این که خطاب به زنهای پیامبر می‌فرماید : وَ لاتَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلیةِ[١] ، یعنی خودنمایی نکنید؛ چون «تَبَرُّج» یعنی خودنمایی کردن و اینکه زن بخواهد مرتب خودش را به نمایش بگذارد و در منظر و مرآی چشمها قرار بدهد و این همان مفهوم ظهور و بروز را می‌دهد. همین «بُرجِ» اصطلاحی که در میان ما معمول است و از زبان عربی آمده ]دارای مفهوم ظهور و بروز است. [در قدیم اگر لشکری به جایی یورش می‌برد باید از همان دروازه شهر وارد می‌شد[٢] . این بود که دور شهرها و حتی

قصبات، حصار محکمی می‌کشیدند و درهای خیلی محکمی برای آن درست می‌کردند. آنوقت قسمتهایی از این حصار را برای دیده‌بانی بالا می‌بردند

[١] . احزاب / ٣٣.

[٢] . مثل حالا هواپيما و اين وسايل جديد نبود كه ظرف چند لحظه ديوارها را خراب می‌كنند.