زیاد، که وقتی از او پرسیدند، او لغت را تشریح کرد و خیلی خوب بیان کرد و همین سبب شد که معتصم آن وزیرش را برداشت و این محمد بن عبدالملک را ـ که خیلی آدم خبیثی از آب درآمد ـ به جای او آورد. او ـکه بعدها وزیر متوکل هم شد ـ همان کسی است که آن تنور معروف را برای شکنجه افراد ساخته بود، و بعد خودش در همان تنور شکنجه شد و در همان تنور هم مُرد. آدم خیلی بد ذات و خبیثی بود.

به هرحال معتصم به شکل دیگری موجبات آزار امام را فراهم کرد، تا بالاخره سبب شد که همسر امام یعنی امّ الفضل امام را مسموم کرد، آنهم با یک وضع خیلی ناراحت‌کننده‌ای[١] . و چون برای همه مسموم‌کننده‌ها معلوم و محرز بود که دستور خلیفه بوده، جرأت این که بدن امام را دفن کنند، نداشتند. حتی معتصم دستور داد: بدنش را بیندازید در کوچه. دو سه روز بدن امام در میان کوچه افتاده بود. بعد به معتصم خبر دادند که یک وضع خارق‌العاده‌ای پیش آمده. هر میتی اگر سه چهار روز روی زمین افتاده باشد بدنش عفونت پیدا می‌کند و بدن این مرد روز به روز بر بوی خوشش افزوده می‌شود، و اگر مردم این موضوع را بفهمند اوضاع خیلی بد می‌شود. این بود که خودش زودتر اجازه داد بدن امام را دفن کنند. وجود مقدسش را در کنار جدش موسی بن جعفر در همین محل

[١] . خليفه خيلی عصبانی و ناراحت بود و علت ناراحتی‌اش اين بود كه می‌ديد مردم اقبالشان به اهل‌بيت پيغمبر وآل علی است. بعد اينها نقشه‌هايی می‌كشيدند بلكه بتوانند مردم را از آنها منزجر كنند، به اين صورت كه آل علیرا متمايل به خودشان نشان دهند تا مردم از آنها برگردند. ائمه هم كه هميشه نقش مخالفت و مبارزه با اينها رااجرا می‌كردند، وقتی كه شيعيان می‌آمدند، برای آنهايی كه می‌شد حرفی زد، حقانيت خودشان و بطلان وغاصب بودن و ظالم بودن اينها و حرام بودن همكاری كردن با اينها را بيان می‌كردند و اين مطالب بين مردمپخش می‌شد. اين بود كه اينها گاهی آنچنان عصبانی می‌شدند كه تصميمهای خيلی شديدی می‌گرفتند كه احيانابه ضرر خودشان هم تمام می‌شد.