کلّا اِنَّ کتابَ الاَْبْرارِ لَفی عِلِّیینَ. وَ ما اَدْریک ما عِلِّیونَ. کتابٌ مَرْقومٌ. یشْهَدُهُ الْمُقَرَّبونَ. اِنَّ الاَْبْرارَ لَفی نَعیمٍ. عَلَی الاَْرائِک ینْظُرونَ. تَعْرِفُ فی وُجوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعیمِ. یسْقَوْنَ مِنْ رَحیقٍ مَخْتومٍ. خِتامُهُ مِسْک وَ فی ذلِک فَلْیتَنافَسِ الْمُتَنافِسونَ. وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنیمٍ. عَینآ یشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبونَ[١] .

در جلسه پیش راجع به گروهی بحث شد که قرآن از آنها به «فجّار» تعبیر کرده بود و بعد در مورد کتاب آنها (مکتوب آنها) مختصری توضیح داده شد و در این جلسه هم توضیحات دیگری عرض می‌کنیم.

[١] . مطفّفين / ١٨ ـ ٢٨.