در سوره واقعه فرمود: اَلسّابِقونَ السّابِقونَ. اُولئِک الْمُقَرَّبونَ[١] که مفهومش این است که مقربون بر اصحاب‌المیمنه پیشی دارند، اینجا هم از این تعبیرِ یشْهَدُهُ الْمُقَرَّبونَ معلوم می‌شود که مقربین مقام برتر و بالاتری از مقام علیین ابرار دارند. البته «علیین» مقام دون آنهاست، یعنی این را دارند با چیزی بالاتر، و لهذا ابرار را شهود می‌کنند؛ و این تطبیق می‌شود با مقامات اولیای خدا.

شهود اعمال انسانها توسط مقربین، اختصاص به قیامت و آخرت ندارد؛ اولیای خدا یعنی پیغمبر اکرم و هر پیغمبر و امام و حجتی در زمان خودش، در دنیا نیز اعمال انسانها را مشاهده می‌کنند؛ یعنی، چه وقتی که از دنیا رفته باشند و چه در زمان حیاتشان ناظر اعمال مردم هستند. و لهذا در اخبار و روایات زیادی وارد شده که اعمال انسانها همیشه بر حجت زمان خودشان و حجتهای پیشین که از دنیا رفته‌اند، عرضه می‌شود. (مسئله عرض اعمال جزء مسلّمات روایات شیعه است.) پیامبر اکرم همیشه شاهد و ناظر اعمال امت خودش است کما اینکه الان حجت ما یعنی امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه) ناظر و شاهد اعمال ما هستند و این همان مسئله یشْهَدُهُ الْمُقَرَّبونَ است.

در آیه دیگری می‌خوانیم: وَ قُلِ اعْمَلوا فَسَیرَی اللهُ عَمَلَکمْ وَ رَسولُهُ وَ الْمُؤْمِنونَ وَ سَتُرَدّونَ اِلی عالِمِ الْغَیبِ وَ الشَّهادَةِ فَینَبِّئُکمْ بِما کنْتُمْ تَعْمَلونَ[٢] . «بگو عمل کنید که این عملهای شما را خدا، پیامبر و مؤمنان[٣] خواهند دید و می‌بینند.» در آیات دیگر قرآن هم این مطلب را داریم.

[١] . واقعه / ١٠ و ١١.

[٢] . توبه / ١٠٥.

[٣] . اين مؤمنان، گروه خاصی از مؤمنان هستند كه در اينجا (سوره مطففين) از آنها تعبير به «مقربين» شده است.