دیروز روز شهادت وجود مقدس زین‌العابدین (سلام الله علیه) بود. یکی از با ارزشترین میراثهایی که برای مسلمانان باقی مانده است و در دست شیعه است ـ اگرچه آنچنان که باید، قدرش را نمی‌دانیم ـ دعاهای امام زین‌العابدین و معارف و حقایقی است که ایشان در حال دعا ذکر کرده‌اند[١] .

دعای ابوحمزه ثُمالی که یکی از دعاهای سحر ماه مبارک رمضان است و دعای بسیار مفصلی است، نمونه‌ای از این دعاهاست. افسوس که این دعاها شرح نشده است و اگر شرح بشود، عجیب است. در همین دعای ابوحمزه می‌فرماید: ]اَللّهُمَّ اِنّی اَجِدُ سُبُلَ الْمَطالِبِ اِلَیک مُشْرَعَةً[ وَ مَناهِلَ الرَّجاءِ اِلَیک مُتْرَعَةً. پروردگارا منهل‌های تو برای کسانی که وارد آن بشوند پر از آب است. («مَنْهل» به آن قسمتهایی از کناره‌های رودخانه‌های بزرگ ـ مثل فرات ـ گفته می‌شود که حالت سراشیبی دارد و انسانها و حیوانها می‌توانند بروند و استفاده کنند و سیراب شوند.)

صحیفه سجادیه

]نمونه دیگر از دعاهای حضرت، دعاهایی است که در[ صحیفه سجادیه

[١] . نمی‌گويم ايشان می‌خواسته‌اند اينها را بگويند و به شكل و صورت دعا در آورده‌اند (العياذ بالله)؛ اين تعبيرغلطی است.