کلمه فُجّار در آیه وَ اِنَّ الْفُجّارَ لَفی جَحیمٍ از «فُجور» گرفته شده. در بعضی موارد برای عمل بد کلمه «سیئه» به کار رفته است. این کلمه به معنی عمل بد و عمل زشت است[٢] که معنای عامی است (در مقابل «حسنه» که به معنی عمل نیک و عمل زیباست).

در بعضی موارد تعبیر «اثم» گفته شده. («اثم» یعنی کاری که قلب انسان بالطبع آن را قبول نمی‌کند.) خدا انسان را با فطرت پاک آفریده، لذا برخی چیزها را قلب انسان بالطبع قبول نمی‌کند و از آنها نفرت دارد گرچه گاهی انسان آنها را به خودش تحمیل می‌کند[٣] .

ببینید قرآن مجید در مورد «غیبت» چه تعبیر زیبا و عجیبی دارد، می‌فرماید: وَ لا یغْتَبْ بَعْضُکمْ بَعْضآ اَیحِبُّ اَحَدُکمْ اَنْ یأْکلَ لَحْمَ اَخیهِ مَیتآ فَکرِهْتُموهُ[٤] . آیا یکی از شما دوست دارد گوشت برادر مرده‌اش را بخورد؟! فرض کنید انسانی قحطی‌زده باشد، در آن حال قحطی هر چه گیرش می‌آید می‌خورد، ولی در همان حال اگر بداند این گوشتی که

[١] . جايی نوشته بود كه يك ترياكی گفته: ما ترياكی‌ها هميشه خيالمان راحت است چون هرگز به جهنم نمی‌رويمو ملائكه اعمال بد ما را نمی‌نويسند. پرسيدند: چرا؟ گفت: برای اينكه ملائكه‌ای كه روی شانه‌های ما هستندزود مثل خود ما ترياكی می‌شوند و وقتی كه خمار می‌شوند ما آنها را از خماری درمی‌آوريم. بالاخره هر چهباشد غيرت دارند و كارهای بد ما را گزارش نمی‌دهند.

[٢] . از جنبه زشتی‌اش به آن می‌گويند «سيّـئه».

[٣] . همان‌طور كه بعضی غذاها موافق طبع انسان است و برای او لذيذ است و بعضی ديگر گرچه ممكن است آن رابخورد ولی كأنـّه به طبع خودش تحميل می‌كند. (مثل خيلی چيزها كه اول به زور تحميل می‌شود و بعد عادتمی‌شود.)

[٤] . حجرات / ١٢.