است باید عمل کرد، در آینده نخواهی توانست. اگر بخواهی خودت را فریب بدهی و بگویی در آینده عمل می‌کنم، پیشاپیش به تو اطلاع می‌دهد که در آینده دیگر این امکانات و این قوه و قدرت وجود ندارد. نگو «ما حالا جوانیم، این حرفها چیست»، در جوانی کار کن که در پیری دیگر نمی‌توانی، بعد از پیری هم که دیگر مردن است.

کلامی دیگر از علی (ع)

در جای دیگر می‌فرماید: عِبادَ اللهِ، اَلاْنَ فَاعْمَلوا وَ الاَْلْسُنُ مُطْلَقَةٌ وَ الاَْبْدانُ صَحیحَةٌ وَ الاَْعْضاءُ لَدْنَةٌ وَ الْمُنْقَلَبُ فَسیحٌ[١] . بندگان خدا الان بپردازید به عمل، الان که زبانها باز است و می‌شود با آن خدمت کرد، الان که بدنت سالم است، الان که اعضای بدنت نرم است (فردا اینها کم کم مثل چوب، خشک می‌شود). الان عمل کن که میدان حرکتت وسیع و باز است[٢] .

ادامه حدیث مورد بحث

پس دنیا با این وعده‌های صادقانه‌ای که از آینده تو به تو می‌دهد، صادق‌تر و با وفاتر است از این که به تو دروغ گفته باشد یا این که تو را فریب دهد. روی این جهت خیلی تکیه می‌کند که اگر راجع به دنیا می‌گوییم دنیا دار الغرور است، به معنی این است که دنیا موضوع فریب خوردن توست، نه اینکه واقعا توطئه‌ای علیه تو دارد به آن معنا که انسانی

[١] . نهج‌البلاغه، خطبه ١٩٦.

[٢] . فردا در زمان پيری و فرسودگی يك جا می‌افتی و قدرت حركت نداری، ولی الان می‌توانی يك شهر را درظرف يك ساعت جولان بدهی، می‌توانی تنها از اين طرف مملكت به آن طرف مملكت بروی. الان ميدانتبرای حركت باز است و فردا بسته می‌شود. وقتی هم كه انسان را به قبر بگذارند نه تنها قدرت ندارد بلكه فرضاقدرت داشته باشد جای تكان خوردن ندارد.