ین مطلب مکرر آمده است[١] که انسانها در این دنیا روی ملاکهای خاصی با یکدیگر اجتماع دارند و جفت و قرین می‌شوند و در آن جهان روی ملاک دیگری. ملاکهای اجتماع در این دنیا، خیلی مختلف است، مثلا هم‌زبانی، هم‌وطنی، قوم و خویشی و رَحِمی، هم‌طبقه بودن و هم‌صنف بودن. ولی در آن جهان، ملاک اجتماع، هم‌روحی و هم‌فکری و هم‌سنخی واقعی است و انسانها درست مثل مغناطیس یکدیگر را جذب می‌کنند. هر کسی با آن کسی خواهد بود که در واقع الگوی اوست. و لهذا در قرآن می‌فرماید: یوْمَ نَدْعوا کلَّ اُناسٍ بِاِمامِهِمْ[٢] . در آن روز هر گروهی را با پیشوای خودشان

می‌خوانیم (در اینجا «پیشوا» اعم است از پیشوای خوب و پیشوای بد). در آیه دیگری درباره فرعون می‌فرماید: یقْدُمُ قَوْمَهُ یوْمَ الْقِیمَةِ[٣] . در روز قیامت فرعون پیشاپیش گروه خودش حرکت می‌کند؛ یعنی «فرعونی» با فرعون محشور می‌شود و در کنار فرعون قرار می‌گیرد.

هر کسی هم که واقعا روحش، فکرش، اندیشه‌اش و ملکاتش علوی و مانند علی(ع) باشد، علی (ع) مثل مغناطیسی که آهنها را جذب می‌کند و می‌کشد، او را جذب می‌کند.

وَ اِذَا الْ مَوْءؤدَةُ سُئِلَتْ. بِاَی ذَنْبٍ قُتِلَتْ. آنگاه که کودکهای زنده به گورشده مورد سؤال واقع شوند که به چه گناهی کشته شده‌اند؟! این را به دو صورت می‌شود معنی کرد. یکی این که پدرانی که این کودکان را کشته‌اند مورد سؤال واقع می‌شوند، و دیگر این که خودشان

[١] . در بعضی آيات قبل هم بيان كرديم.

[٢] . اسراء / ٧١.

[٣] . هود / ٩٨.