چند سال پیش روزنامه‌ای نوشته بود: در یکی از شهرهای کوچک واقع در ایالت فیلادلفیای آمریکا متوجه شدند که زنها به قماربازی عادت عجیبی پیدا کرده‌اند، به طوری که قمار در تمام خانه‌ها راه پیدا کرده و زندگیها را مختل کرده[١] . به فکر چاره‌جویی افتادند و اول از همین راههای معمولی نصیحت و پند و اندرز از طریق رادیو و تلویزیون و موعظه کشیشها در کلیساها شروع کردند، ولی هیچ اثری نکرد. بعد یک نفر آمد و برای این قضیه طرحی ریخت[٢] به این صورت که اعلام کردند مثلا شهرداری به یک سلسله کارهای دستی مثل بافندگی نیازمند است و هر کسی از این کارها تولید کند فلان مقدار به او پول می‌دهند و به بهترین کار هم جایزه می‌دهند. بعد از مدتی دیدند در تمام خانه‌ها این کارهای دستی شروع شده و قمار خود به خود از بین رفت. پس آن قمار نوعی انفجار بود، یعنی گناه در اثر بیکاری راه پیدا می‌کند.

خلاصه، این مسئله که قرآن گناه را فُجور و انفجار می‌نامد باز بر این اساس است که می‌خواهد بگوید خدا انسان را بر فطرت پاک و راه راست آفریده و مقتضای فطرت اولیه انسان گناه نیست و گناه در اثر عارضه پیدا می‌شود.

وَ اِنَّ الْفُجّارَ لَفی جَحیمٍ. یصْلَوْنَها یوْمَ الدّینِ. فجّار[٣] و بدکاران در دوزخی هستند[٤] که در روز جزا به آن وارد خواهند شد. وَ ما هُمْ عَنْها

[١] . قمار چنان حرص و مستی ايجاد می‌كند كه زندگيها را به طور كلی مختل می‌كند.

[٢] . بدون اينكه زنها بفهمند كه اين طرح توطئه‌ای است برای نجات آنها از قمار.

[٣] . منفجر شدگان.

[٤] . اين كه می‌فرمايد: «دوزخی» يعنی ديگر حالا توصيفش نمی‌كنيم.