بعضی مرگها واقعا زیباست؛ مرگ خود علی را ببینید، چقدر زیباست! من مکرر عرض کرده‌ام که زندگی مولا علی(ع) دوره‌های مختلفی دارد که در هر یک از این دوره‌ها علی یک نوع زندگی دارد بر حسب آنچه که با آن مواجه است. دوره اول: از اول کودکی تا بعثت رسول اکرم. دوره دوم : از بعثت تا هجرت رسول اکرم. دوره سوم: از هجرت تا وفات رسول اکرم[١] . دوره چهارم: از وفات رسول اکرم تا رسیدن به خلافت. دوره پنجم: آن چهار سال و چند ماه خلافت تا سحر نوزدهم ماه رمضان. و دوره ششم: از سحر نوزدهم ماه رمضان تا نیمه شب بیست و یکم که در حدود چهل و پنج ساعت می‌شود. این چهل و پنج ساعت از زندگی علی، زیباترین قسمتهای زندگی اوست؛ یعنی همان وقتی که با مرگ عملا مواجه است و سرش تا پیشانی با شمشیر مسموم شکافته شده. آنجا تجلیات روح علی (ع) خیلی بیشتر از هر وقت دیگری نمایان است، تا همان آخرین لحظه‌ای که شهادتین را می‌گوید. چقدر این مرگ زیباست!

زیبایی و شکوه شهادت اباعبدالله

شهادت ابا عبدالله را ببینید. انسان طبعا از بازگو کردن مرگ لذت نمی‌برد. اگر یک مرگ، عادی باشد، انسان یکی دو بار بشنود، خسته می‌شود و نمی‌خواهد بشنود ولو آن طرف را خیلی دوست داشته باشد و برایش عزیز باشد. مثلا این که فلان کس تب کرد و دمای بدنش ٤١ درجه بود و

[١] . كه باز دنيای ديگری دارد.