بلال مؤذن پیغمبر بوده. مؤذن آن کسی است که در ضمن اذان این جملات را می‌گوید: حی علی الصلاة، حی علی الفلاح، حی علی خیر العمل. بشتابید به نماز، بشتابید به فلاح... شَیب یعنی پیری، موی سفید. فَوْد، موهای این قسمت[١] را می‌گویند که اغلب هم زودتر سفید می‌شود. بلال سیاه بوده و این مو سفید است و اینجا تشبیه ضد به ضد کرده. می‌گوید: بلال پیری، بلال موی سفید در این بلندی و در این مأذنه دو فود تو (مأذنه بالای سر تو) با صدای بلند فریاد می‌کشد: حَی عَلَی الذَّهابِ، حَی عَلَی الذَّهابِ. آماده رفتن، آماده رفتن؛ یک حرکت کن به سوی رفتن، یک حرکت کن به سوی رفتن.

وَ لَنِعْمَ دارُ مَنْ لَمْ یرْضَ بِها دارآ وَ مَحَلُّ مَنْ لَمْ یوَطِّنْها مَحَلّاً. می‌فرماید: دنیا چه خانه خوبی است، ولی برای کسی که قناعت نکرده باشد به آن و خیال نکرده باشد که خانه فقط همین است و خانه دیگری نیست. دنیا چه خانه خوبی است ولی به شرط اینکه بدانی یک منزل از منزلهای توست. و خیلی بد است اگر تو منزلی را که باید از آن بروی با وطن اشتباه کنی. دنیا چه خانه خوبی است برای کسی که رضایت ندهد که این خانه، خانه همیشگی او باشد؛ چون رضایت دادن همان فریب و غرور است[٢] .

[١] . ]استاد معنی «فود» را با اشاره برای حضار بيان می‌كنند. در لغت‌نامه دهخدا «فود» را اين گونه معنی كرده :بزرگتر و معظم‌تر موی متصل به گوش، كرانه سر.[

[٢] . مثل اين كه انسان با قافله‌ای حركت كند و در منزلی منظره خوبی ببيند و آنجا را بپسندد در حالی كه می‌داندفردا كه قافله حركت كند نمی‌تواند اينجا بماند و به زور هم كه شده او را می‌برند. اگر انسان با خيال راحتبگويد: ما برای هميشه اينجا هستيم، اين يك غرور است، يك فريب و حماقت است.