روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد ششم
١ ص
(٢)
ادامه سوره نساء
١ ص
(٣)
سوره النساء (4) آیات 62 تا 70
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره النساء (4) آیات 71 تا 79
١٥ ص
(٦)
ترجمه
١٥ ص
(٧)
سوره النساء (4) آیات 80 تا 91
٢٨ ص
(٨)
ترجمه
٢٨ ص
(٩)
سوره النساء (4) آیات 92 تا 96
٥٢ ص
(١٠)
ترجمه
٥٢ ص
(١١)
سوره النساء (4) آیات 97 تا 104
٧٦ ص
(١٢)
ترجمه
٧٦ ص
(١٣)
سوره النساء (4) آیات 105 تا 116
٩٨ ص
(١٤)
ترجمه
٩٨ ص
(١٥)
سوره النساء (4) آیات 117 تا 130
١١٤ ص
(١٦)
ترجمه
١١٤ ص
(١٧)
سوره النساء (4) آیات 131 تا 147
١٣٧ ص
(١٨)
ترجمه
١٣٧ ص
(١٩)
سوره النساء (4) آیات 148 تا 161
١٦٣ ص
(٢٠)
ترجمه
١٦٣ ص
(٢١)
سوره النساء (4) آیات 162 تا 170
١٨٧ ص
(٢٢)
ترجمه
١٨٧ ص
(٢٣)
سوره النساء (4) آیات 171 تا 176
٢٠٢ ص
(٢٤)
ترجمه
٢٠٢ ص
(٢٥)
سورة المائدة
٢١٤ ص
(٢٦)
سوره المائدة (5) آیات 1 تا 5
٢١٥ ص
(٢٧)
ترجمه
٢١٥ ص
(٢٨)
سوره المائدة (5) آیات 6 تا 11
٢٦٤ ص
(٢٩)
ترجمه
٢٦٤ ص
(٣٠)
سوره المائدة (5) آیات 12 تا 19
٢٩١ ص
(٣١)
ترجمه
٢٩١ ص
(٣٢)
سوره المائدة (5) آیات 20 تا 26
٣١٢ ص
(٣٣)
ترجمه
٣١٢ ص
(٣٤)
سوره المائدة (5) آیات 27 تا 37
٣٣٤ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٣٤ ص
(٣٦)
سوره المائدة (5) آیات 38 تا 45
٣٦٧ ص
(٣٧)
ترجمه
٣٦٧ ص
(٣٨)
سوره المائدة (5) آیات 46 تا 53
٤٠٣ ص
(٣٩)
ترجمه
٤٠٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٦٧ - ترجمه

روايت كرده‌اند و اين حديث عبد اللّٰه بن حنظلة بن ابى عامر غسيل الملائكة روايت كرد كه خداى تعالى عند [١]هر نمازى وضو واجب كرد در ابتداى اسلام آنگه منسوخ كرد آن را به استحباب مسواك كردن.

و بريدة الأسلمىّ روايت كرد كه رسول-عليه السّلام-عند هر نمازى وضو تازه كردى تا به آن سال كه فتح مكّه كرد آن سال چند نماز به يك وضو كرد.عمر خطاب گفت يا رسول‌اللّٰه هرگز چنين نكردى.گفت قصد كردم تا مردمان بدانند كه وضو كردن عند هر نمازى واجب نيست.

علىّ بن الحسين المغربىّ گفت:معنى قمتم عزمتم است و قيام در آيت به معنى عزم است و شاعر گفت رشيد را:

ما قاسم دون الفتى ابن امّه و قد رضيناه فقم فسمّه
رشيد گفت به اعرابى راضى نه‌اى به آن‌كه عقد كار او نشسته كنيم تا ما را قيام فرمودى گفت:قيام عزم لا قيام جسم.و قال حريم [٢]الهمدانىّ:

فحدّثت نفسي انّها او خيالها اتانا عشاء حين قمنا لنهجعا
اى حين عزمنا للهجوع.

و بعضى دگر گفتند:مراد به آيت اعلام رسول است-عليه السّلام-به آن‌كه وضو بر او واجب نيست[الّا آنگه كه نماز خواهد كردن و اما پيش از آن واجب نيست [٣]چه بعضى مردمان گمان بردند [٤]كه عند هر فعلى كه ابتدا خواهند كردن وضو بايد كردن،خداى تعالى به اين آيت بيان كرد كه آن واجب نيست الّا عند نماز تا در خبر آوردند كه اگر كسى بر وضو نبودى كسى او را سلام كردى جواب ندادى تا وضو باز نكردى حقّ تعالى اين حكم منسوخ كرد به تخفيف،قوله: فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ ، رويها [٥]بشوى [٦]و حدّ [٧]غسل اجراء الماء على العضو باشد،آب بر عضو روان كردن در حال اختيار و فراخى چنان كه سايل شود از او،در حال عذر و ضيق مثل الدّهن شرعا


[١] .مر:در.

[٢] .مر:جرير.

[٣] .اساس،مت:ندارد،از وز افزوده شد.

[٤] .لت:برند.

[٥] .لب:رويهاى.

[٦] .تب،مر،لت:بشوييد.

[٧] .وز:جمله.