و چند كس را از جمله مسافران قصر نشايد كردن:مكارى و ملاح و شبان و بودى كه به طلب باران [٣]گردد،[و] [٤]آن‌كه در عمارت خود مى‌گردد از شهرى به شهرى،و آن‌كه در تجارت مى‌گردد از بازارى به بازارى.و آن را كه سفر بيش از حضر باشد.و حدّش آن بود كه در شهرى ده روز مقام نكند،و آن‌كه سفر او معصيت باشد،و آن‌كس كه سفر او به صيد لهو و بطر باشد.فامّا آن‌كس كه صيد او براى تجارت باشد،او نماز تمام كند و روزه بگشايد.و آن‌كس كه سفر او به صيد باشد براى قوت عيال،او را نماز قصر بايد كردن و روزه بگشادن.

و در چهار جايگاه اتمام مستحب است:در مكّه و مدينه و مشهد اميرالمؤمنين على-عليه السلام-و مشهد حسين على-عليهما السلام.

و قولى دگر در آيت آن است كه:مراد به قصر نماز،قصر اركان نماز است در حال خوف،و به نزديك ما نماز خوف به قصر بايد كردن چون نماز سفر،و بيانش بيايد.و نماز شدّت خوف به ايماء باشد.روى به تكبير احرام به قبله كند،و آنگه چنان كه مى‌آيد روى مى‌گرداند و ركوع و سجود به اشارت كند،و سجودش از ركوع خافض‌تر باشد،اگر چنين نتواند كردن [٥]،به بدل هر ركعتى چهار تسبيح كند:سبحان اللّٰه و الحمد للّٰه و لا اله الّا اللّٰه و اللّٰه اكبر.

و بعضى مفسّران گفتند دو گونه است:يكى قصر نماز مسافر بى‌خوف كه او را هر چهار ركعت دو شود،و يكى قصر نماز خوف است كه آن قصر قصر باشد،اعنى

[١] .اساس،مت،مر،لت:ندارد،با توجه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٤] [٢] .اساس،مت:ندارد،با توجه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٣] .آج،لب:بازان و مرغان شكارى،مر:ياران.

[٥] .اساس،مت:نتوان كردن،با توجه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.