ابو علىّ الجبّائى گفت حرز،سراى يا خانۀ دربسته باشد به شرط آن را [١]حافظى و نگهبانى باشد و هركه او چيزى ببرد،نه از حرزى،قطع واجب نيست او را.رمّانى گفت او را بر مجاز،سارق خوانند چون نه از حرز برد چنان كه گويند:«سرق بيتا او كلمة».داود گفت:على كلّ حال قطع واجب بود سواء اگر [٢]از حرز بود [٣]و اگر نه از حرز بود [٤].

امّا كيفيّت قطع در او خلاف كردند:به نزديك ما چهار انگشت بايد بريدن،از بن و كف دست رها بايد كردن[٣٨٨-ر]و يك انگشت و آن مهين باشد و اين مذهب اميرالمؤمنين على است.

و بيشتر فقها گفتند از بند دست بايد بريدن،و خوارج گفتند از دوش بايد بريدن از كتف چنان كه دوش نيز مقطوع باشد امّا قطع پاى هم چهار انگشت بايد بريدن و نيمه پا و پاشنه رها بايد كردن و انگشت مهين و دليل بر صحّت قول ما از اين اقوال آن است كه آنچه ما گفتيم اجماع است و آنچه ديگران گفتند خلاف است در آن و اگر بر ظاهر حمل كنند از كتف بايد بريدن و اين قول منقرض است و نيز اجماع طايفت است [٥].

و دگر آن‌كه خداى تعالى انگشتان را يد خواند في قوله: فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتٰابَ بِأَيْدِيهِمْ [٦]،امّا سارق اگر پس ازآن‌كه دستش بريده باشند معاودت كند با [٧]دردى دست چپش بايد بريدن[يا نه در او خلاف كردند اهل كوفه گفتند نبايد قطع كردن او را و عطا گفت:دست چپش ببايد بريدن و جمله فقها گفتند پاى چپش ببايد بريدن] [٨]و مذهب ما چنين است اگر دگربار [٩]معاودت كند

[١] .مر:او را.

[٢] .لت:اگرچه.

[٣] .وز،آج،لب،مر:برد.

[٤] .آج،لب:برد.

[٥] .مر:طايف است.

[٦] .سورۀ بقره(٢)آيۀ ٧٩.

[٧] .اساس:يا،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٨] .اساس،افتادگى دارد،از وز افزوده شد.

[٩] .مر:به او،لت:باره.