خود گذاشتن.آنگه حق‌تعالى حكم ايشان بگفت في قوله: فَإِنْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ ، گفت:اگر از شما جدا نشوند و با ميان قوم خود كه كافرانند نروند،يا دست به مصالحت و به مسالمت به شما ندهند،و معاهد شما نشوند و دست از قتال شما بنه‌دارند [١]،بگيرى [٢]ايشان را و بكشيد [٣]هركجا يابيد [٤]كه ايشان آنانند كه ما شما را بر ايشان سلطانى مبين داديم.

سدّى و عكرمه گفتند:يعنى حجّتى ظاهر،و ديگران گفتند:دستى قوى به خلاف حكم آنان كه در آيت اوّل ذكر ايشان كرد كه: فَمٰا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلاً [٥].

قوله تعالى [٦]:

[سوره النساء (٤): آیات ٩٢ تا ٩٦]
وَ مٰا كٰانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلاّٰ خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلىٰ أَهْلِهِ إِلاّٰ أَنْ يَصَّدَّقُوا فَإِنْ كٰانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ إِنْ كٰانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثٰاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلىٰ أَهْلِهِ وَ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيٰامُ شَهْرَيْنِ مُتَتٰابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اَللّٰهِ وَ كٰانَ اَللّٰهُ عَلِيماً حَكِيماً (٩٢) وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزٰاؤُهُ جَهَنَّمُ خٰالِداً فِيهٰا وَ غَضِبَ اَللّٰهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذٰاباً عَظِيماً (٩٣) يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا إِذٰا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اَللّٰهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لاٰ تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقىٰ إِلَيْكُمُ اَلسَّلاٰمَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ اَلْحَيٰاةِ اَلدُّنْيٰا فَعِنْدَ اَللّٰهِ مَغٰانِمُ كَثِيرَةٌ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اَللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اَللّٰهَ كٰانَ بِمٰا تَعْمَلُونَ خَبِيراً (٩٤) لاٰ يَسْتَوِي اَلْقٰاعِدُونَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي اَلضَّرَرِ وَ اَلْمُجٰاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اَللّٰهِ بِأَمْوٰالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اَللّٰهُ اَلْمُجٰاهِدِينَ بِأَمْوٰالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ عَلَى اَلْقٰاعِدِينَ دَرَجَةً وَ كُلاًّ وَعَدَ اَللّٰهُ اَلْحُسْنىٰ وَ فَضَّلَ اَللّٰهُ اَلْمُجٰاهِدِينَ عَلَى اَلْقٰاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً (٩٥) دَرَجٰاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ كٰانَ اَللّٰهُ غَفُوراً رَحِيماً (٩٦)

[ترجمه]

نباشد [٧]مؤمنى [٨]كه بكشد مؤمنى را مگر به خطا و هركه بكشد مؤمنى را به خطا بر اوست آزاد كردن گردنى مؤمن و ديتى سپرده [٩]به خداوندش مگر كه صدقه كنند اگر باشد از مردمانى كه دشمن شما باشند و او مؤمن بود آزاد كردن گردنى مؤمن بايد،و اگر باشد از گروهى ميان شما و ايشان عهدى باشد ديتى سپرده بايد به اهلش و آزاد كردن گردنى مؤمن،هركه نيابد روزۀ دو ماه پيوسته توبه از خداى،و بوده است [١٠]خداى دانا و محكم كار.

و هركه بكشد مؤمنى [١١]را بقصد،جزاى او دوزخ است

[١] .كذا:در اساس،وز،تب،مت،آج،لب،مر،لت:بندارند.

[٢] .تب،مر:بگيريد.

[٣] .لت:بكشى/بكشيد.

[٤] .لت:يابى/يابيد.

[٥] .سورۀ نساء(٤)آيۀ ٩٠.

[٦] .اساس:ندارد،از وز افزوده شد.

[٧] .وز،آج،لب:و نباشد.

[٨] .تب،مت،آج،لب،لت+را.

[٩] .آج،لب:و خون‌بهايى فراسپرده.

[١٠] .اساس:بود است،وز،تب:بودست/بوده است.

[١١] .آج،لب:گرونده‌اى.