روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٠ - ترجمه

و در خبر آورده‌اند كه خداى تعالى آن برّه را در بهشت مى‌پرورد تا به فداى اسماعيل كرد.فى قوله: وَ فَدَيْنٰاهُ [١]بِذِبْحٍ عَظِيمٍ و گفتند به آن برّه پاره‌اى كره و پاره‌اى شير بود خداى تعالى همه قبول كرد و از[قربان] [٢]قابيل يك حبّه [٣]قبول نه افتاد [٤].

قابيل آن حقد در دل گرفت و پنهان داشت [٥]تا وقت آن‌كه آدم به حجّ خانه خداى خواست رفتن به مكّه و بر هابيل مى‌ترسيد از قابيل خواست تا او را به كسى سپارد او را بر اهل آسمان عرضه كرد و بر اهل زمين و بر ساكنان كوهها، [هيچ‌كس] [٦]او را نپذيرفت و گفتند كار امانت عظيم است و ما را قوّت نباشد قبول [٧]كردن،قابيل را بخواند و هابيل را به زنهار خداى[به او] [٨]سپرد او هابيل را بپذيرفت از او.و ذلك قوله-عزّ و جلّ: إِنّٰا عَرَضْنَا الْأَمٰانَةَ عَلَى السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبٰالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهٰا وَ أَشْفَقْنَ مِنْهٰا وَ حَمَلَهَا الْإِنْسٰانُ إِنَّهُ كٰانَ ظَلُوماً جَهُولاً [٩]،يعني قابيل حين قبل الامانة و خان فيها.

چون آدم برفت قابيل برخاست و به نزديك هابيل آمد و او بر كوهى گوسپند مى‌چرانيد [١٠].او را گفت:من تو را خواهم [١١]كشتن.گفت:چرا؟گفت:براى آن‌كه قربان تو قبول كردند و قربان من قبول نكردند.[گفت:] [١٢]مرا در اين چه جرم است؟ گفت:من بر اين اغضا نمى‌كنم [١٣]كه خواهر نيكوروى مرا [١٤]تو به زنى كنى و من خواهر ذميمۀ [١٥]تو را به زنى كنم و مردمان گويند تو از من بهترى،به هر حال تو را بكشم.