روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٦٩ - ترجمه

اذ[ا] [١]انا لم امدح على الخير اهله و لم اذمم الجبس اللّئيم المذمّما
ففيم عرفت الخير و الشرّ باسمه و شقّ لى اللّٰه المسامع و الفما
و درين معنى ابن الرّومى گويد [٢]:

و ما الحقد الّا توأم الشكر فى الفتى و بعض السّجايا ينتسبن الى بعض
فحيث ترى حقدا على ذى إساءة فثمّ ترى شكر الذى حسن القرض [٣]
اذا الارض ادّت ريع ما انت زارع من البدر فيها فهى ناهيك من ارض
بعضى محدّثان اين بر گرفت [٤]ازو و بمعنى كرد.

فدونك فاحسن [٥]ما استحسنت و اعلم بانّى ما ظلمتك فى الحساب
اودىّ ريع [٦]بذرك [٧]لا تلمنى فانّى قد خلقت من التّراب
و مهلّبى گفت [٨]:

انا ما عشت عليه احسن النّاس ثناء قائل لا احسن اللّٰه له منّى الجزاءا
انّ من كان مسيئا لحقيق [٩]ان يساءا
و لآخر:

ساء منّى الثّناء عودا و بدءا اذا اساء الصّنيع [١٠]وزنا بوزن
امّا بر قرائت آن‌كس كه ظلم به فتح ظاء و لام خواند على الفعل المعروف معنى اين باشد كه خداى تعالى دوست ندارد سخن بد الّا آن را كه ظلم كرده باشد يعنى كه در حقّ او گويند يعنى كس را سخن بد نبايد گفتن الّا ظالم را و معنى يكى است [١١]و اگرچه نظم كلام مختلف است و من بر اين وجه خالى نباشد در باب اعراب از آن وجوه كه گفتيم.

و ابو القاسم بلخى گفت از ضحّاك كه در كلام تقديم و تأخيرى هست و تقدير