و درختان خرما ببرد.اين حىّ انصاريان چون اين حال بشنيدند،گرد آمدند-و رئيس ايشان آن روز عمر و بن الطّلم [١]من بني عدىّ بن النّجار-ايشان نيز ساز كارزار [٢]كردند[٢٧-ر]،و پيش از آن اهل مدينه مردى را از آن او [٣]كشته بودند و در چاهى انداخته كه«ذات بومان» [٤]گفتند [٥].تبّع را آن [٦]در دل بود.تبّع آنجا آمد [٧]و بر در مدينه فرود آمد و اهل مدينه با او كارزار [٨]مى‌كردند و او با ايشان به روز كارزار مى‌كرد و مردم از هر دو جانب كشته مى‌شد [٩]و به شب تبّع را و قومش را ميزبانى مى‌كردند و طعام مى‌دادند [١٠]و تبّع را از كرم ايشان [١١]بديع مى‌آمد.

گفت:كريم مردمانى‌اند اينان!در آن ميانه دو حبر از احبار بنى قريظه دوعالم آمدند و پسران عم [١٢]بودند و تبّع را گفتند:ما آمده‌ايم تا تو را نصيحتى كنيم نگر تا اين عزم كه كرده‌اى از هلاك [١٣]و استيصال اين شهر،تمام نكنى،كه خداى تعالى تو را اين تمكين نكند [١٤]و ترسيم كه هلاك تو و قوم تو در اين باشد كه [١٥]شهر،مهاجر [١٦]پيغامبرى است از قريش كه در آخر الزّمان [١٧]برون آيد [١٨]اين جاى قرار او باشد.آن سخن ايشان در او گرفت و از آن بازاستاد و ايشان را حرمت نيكو [١٩]داشت از مكان [٢٠]علمشان و ايشان او را با دين خود دعوت كردند اجابت

[١] .كذا:در اساس،و آج،ديگر نسخه بدلها:الطله.

[٨] [٢] .آد،كا:كالزار/كارزار.

[٣] .آد،گا:از او.

[٤] .آد:تومان،گا،كا:تومان.

[٥] .آد،گا:گفتندى.

[٦] .آد:آن نيز،گا:نيز آن.

[٧] .آد،گا:در دل بود القصّه.

[٩] .آد،كا،گا:مى‌شدند.

[١٠] .گا:مى‌فرستادند.

[١١] .آد،گا:از ايشان.

[١٢] .آد،گا:عمرو.

[١٣] .آد،آج،كا،گا:اهلاك.

[١٤] .آد،گا:ندهد.

[١٥] .آد،كا،گا+اين.

[١٦] .آج و ديگر نسخه بدلها:مهاجر.

[١٧] .آد،گا:آخر زمان.

[١٨] .آد،گا:به‌واسطۀ.

[١٩] .كا:وقعه.

[٢٠] .آد،گا:به‌واسطۀ.