روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٢١ - ترجمه

كشتى گران [١]پس از آن كردند به بسيار مدّت و هيچ‌يك را اثر نماند. فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ،كس هست كه ياد كند و [٢]متّعظ شود و عبرت گيرد و بترسد از مثل آن؟.

آنگه گفت: فَكَيْفَ كٰانَ عَذٰابِي وَ نُذُرِ ،گفت بر سبيل تعجّب و تقريع [٣]:

عذاب و انذار من چون بود،فرّاء گفت:«نذر»و إنذار يكى باشد،يقول العرب:

انذرته انذارا و نذرا،كما يقول:انفقت انفاقا و نفقة و،و أيقنت ايقانا و يقينا.

آنگه گفت: وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ ؛ما قرآن را آسان بكرديم [٤]براى ذكر، يعنى چنان ساختيم كه به او متذكّر توان شدن و اعتبار گرفتن.سعيد جبير گفت:

للذّكر،أى للحفظ؛چنان ساختيم كه [٥]آسان باشد ياد گرفتن [٦]،و گفت:از كتابهاى خداى تعالى هيچ كتاب نيست كه آن [٧]از بر خوانند الّا قرآن. فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ،أى متذكّر متّعظ؛كس هست كه در اين انديشه كند و پند برگيرد؟ مطر الورّاق گفت در تفسير اين آيت:هل من طالب[علم] [٨]فيعان عليه؛هيچ طالب علم هست كه او را معاونت كنند برآن ؟ كَذَّبَتْ عٰادٌ[فَكَيْفَ كٰانَ عَذٰابِي وَ نُذُرِ ،آنگه چون طرفى قصّۀ نوح برفت، قصّۀ عاد طرفى آغاز كرد كه ايشان قوم هود بودند،گفت: كَذَّبَتْ عٰادٌ ] [٩]؛عاد دروغ داشتند پيغامبر را هود را [١٠].

آنگه گفت:عذاب من و انذار من برايشان [١١]چون بود،آنگه طرفى بيان كرد آن را گفت: إِنّٰا أَرْسَلْنٰا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ ،ما بفرستاديم