روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٩٣ - ترجمه

تمام [١]داشت و اثر حنّاء بر او مانده بود،و دو جامۀ سبز پوشيده داشت.پدرم سلام كرد و بنشست و ساعتى حديث مى‌كردند.آنگه رسول-عليه السلام-پدرم را گفت:اين پسر تو است؟گفت:آرى [٢]،و ربّ الكعبة حقّا [٣]اشهد به [٤].رسول اللّه عجب بماند از سوگند او و از شدّت شبه من به او.آنگه گفت:

اما انّه لا يجني عليك و لا تجني عليه؛ جنايت او بر تو ننهد و جنايت تو بر او ننهند،آنگه اين آيت بر خواند: أَلاّٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ .گفت:آنگاه نگاه كردم [٥]از ميان كتف او مانند سلعه‌اى [٦]بود،پدرم گفت:يا رسول اللّه!من طب دانم،اگر فرمايى تا معالجه‌اى كنم اين را؟گفت:نه،طبيب او آن است كه آفريد [٧].

وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسٰانِ إِلاّٰ مٰا سَعىٰ ،و آن‌كه نيست آدمى را الّا آنچه كرده است،يعنى جزا و ثواب و پاداشت [٨]آنچه كرده باشد.و مراد به«سعى»عمل است،و مثله قوله: إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰى [٩].و اخبارى كه روايت كرده‌اند ازآن‌كه خداى تعالى فرزندان را به صلاح پدران به بهشت برد[٨٣-پ].و گفتند:

اين آيت منسوخ است بقوله: وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمٰانٍ أَلْحَقْنٰا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ [١٠]درست نيست،براى آن‌كه از ميان اين دو آيت تنافى نيست و جمع ميانشان درست است.و اخبار با آن‌كه آحاد است محتمل است تأويلى را كه مطابق اين آيت باشد،و آيت محكم است و اخبار بر جاى خود.و اصحاب حديث در اين آيات [١١]اقوالى گفته‌اند نامعتمد،و قول معتمد آن است كه رفت كه