وجه استدلال:حديث، به گونه‌اى كه از واژه «حرث» در آيه بر مى‌آيد، به روشنى بر كشتزار بودن رحم زن عنايت دارد و نيزآيه «فأتوا حرثكم أنّى شئتم» بدين منظور آورده شده كه «كشتزار بودن زنان براى مردان» را بيان كند و اين كه مردان از هر جهتى كه بخواهند، مى‌توانند با آنان نزديكى كنند.

بدين ترتيب سخن يهود باطل مى‌شود، زيرا وقتى كه زنان كشتزار شوهران خود باشند، يعنى از آن شوهران خود هستند و آنان از هر جهتى كه بخواهند مى‌توانند نزديكى كنند.

گاهى براى اثبات حق جلوگيرى براى شوهر، دلايل جواز عزل را پيش مى‌كشند. چرا كه در آن‌ها به سپردن منى به رحم (ياهمان توليد نسل) پرداخته‌اند. عبد الرحمن حذاء از قول امام صادق(ع) مى‌گويد: على بن الحسين (ع) عزل را روا مى‌دانست و اين آيه رامى‌خواند: «وإذ أخذ ربك من بني آدم من ظهورهم ذريته، پروردگار تو از پشت بنى آدم فرزندانشان را بيرون آورد. پس هر چيزى كه خدا از او پيمان گرفته است، بيرون خواهد آمد، هر چند روى سنگى سخت باشد. (١)

در حديث، اين جمله: «ذاك الى الرجل يصرفه حيث شاء» آمده است و از آن مى‌توان چنين نتيجه گرفت كه، خواستن فرزند حق شوهر است و كسى حق ندارد وى را از اين كار بازدارد.

بلكه قضيه به همان نحوى است كه در معتبره محمد بن مسلم از امام باقر (ع) آمده است :

عزل (٢)از زن آزاده، در صورتى كه هم‌دم [شوهر [ او بخواهد، اشكالى ندارد، چه زن تمايل داشته باشد يا نه. (٣)

بنابر اين، خواستن فرزند به طور كامل

(١)«وسائل الشيعة»، ج١٤/١٠٥، باب ٧٥ از ابواب مقدمات نكاح، حديث ١ و ٣ و٤.
(٢)عزل: آب مرد را به بيرون از جايگاه آن ريختن، ويراستار.
(٣)«وسائل الشيعة»، ج ١٤/١٠٥، باب ٧٥ از ابواب مقدمات نكاح،حديث ١و٣و٤.