در حديثى از عايشه آمده است: عادت پيامبر اكرم(ص) چنين بود كه هرگاه جامه اى را مى ديد كه برروى آن نقش صليب وجود دارد، آن قسمتى را كه صليب درآن بود، مى بُريد. و در حديثى آمده است:

از نماز با «ثوب مصلب» يعنى لباسى كه نقش امثال صليب در آن است، نهى شده است. در حديثى از عايشه آمده است كه راوى مى گويد: روپوشى به او دادم. وقتى نقش صليبى در آن ديد، گفت: آنرا از من دور كنيد. از ام سلمه نقل است : از جامعه اى كه نقش صليب بروى آن بود اكراه داشت. (٤١)

از مجموع روايات فوق كه درموارد گوناگون وارد شده است، استفاده مى شود كه از نظر اسلام، انجام دادن افعالى كه مختص كفار است، مكروه و منهىّ مى باشد. احتمال دارد دليل اين كراهت و نهى اين باشد كه انجام دادن چنين افعالى موجب مى شود كه مسلمانان رفته رفته، بدون آنكه خود بخواهند در ورطؤ پيروى فكرى از آنان بيفتند، كه نتيجه آن ورود در زمرؤ دشمنان اسلام و سلب استقلال و شكوه اسلامى خواهد شد.

چنانكه در روايات وارده در نهى از پوشيدن لباسهاى دشمنان و امثال آن، به اين مطلب اشاره شده است.

مؤيد اين‌مطلب، روايتى از مولاى ما حضرت امير المؤمنين(ع) است :

مَنْ تشبّه بقومٍ أوشَكَ أنْ يَكُونَ منهم؛

كسى كه خود را شبيه قومى كند، نزديك است كه از آنان بشمار آيد. (٤٢)

چند مسأله:

١. پوشيدن لباسى كه نقش صليب و مانند آن دارد به قصد تشبه به كفار و تبعيت از آنان، جايز

(٤٠)المصباح المنير،ج١،ص٤١٧،مادؤ «صلب»، اما آنچه در مصباح آمده است چنين است:«وثوب مصلّب: عليه نقش صليب».
(٤١)تاج العروس،ج١،ص٣٣٧،ماده ء«صلب».
(٤٢)بحار الانوار،ج٧٨،ص٩٣،ح١٠٦.