«آيا مى‌دانيد اين هنرهاى مبتذل جنسى چه كرده است؟ كارى كه كرده است، شمشير چنگيز و نرون و بناپارت و هيتلر نيز كرده است. خواهيد گفت:اين هنرها چه ارتباطى به يكه‌تازان ميدان تنازع دارد؟ حالا توجه فرمائيد ارتباطش را عرض كنم. وقتى كه اين هنرمندان سودجو و بردگان پول وارد ميدان اسافل اعضاء شدند، قيد و شرط باز كردن دروازؤ حيات را بر داشتند. يعنى با اين هنرمندى‌شان اثبات كردند كه دروازؤ ورود آدميان به حيات هيچ قيد و شرطى ندارد.

حريف سفله در پايان هستى نينـديشـد ز روز تنگـدستى

اما آن روز را فكر نكردند كه وقتى جلادان خون‌آشام جوامع، دست‌بكار شده با ادعاى وطن پرستى و نژادپرستى و به جهت عشق به قدرت، خواستند ده‌ها ميليون انسان را به خاك و خون بكشند، كسى قدرت دفاع از انسان را در برابر آن جلادان نخواهد داشت و حتى يك جمله هم نخواهند توانست به زبان بياورند، بگويند: چرا اين انسانها را به خاك و خون مى‌اندازيد؟ زيرا آنان فوراً پاسخ خواهند داد كه برويد خودتان را مسخره كنيد، مگر دروازه ورود به زندگى، قانون داشت كه خروج از دروازؤ زندگى قانون داشته باشد. (٦٠)

(٦٠)به نقل از استاد محمد تقى جعفرى، فلسفه هنر از ديدگاه اسلامى، انتشارات نور، بهمن ١٣٦٠هـ.ش.