اگر اموال مثلى اتلاف گردد. مثل آن بايد رد گردد و اگرمثل ممكن نبود، قيمت آن پرداخت مى‌شود و قول صحيح‌تر اين است كه كمترين قيمت از زمان تصرف تا زمان تعذر مثل پرداخت گردد. (٣٥)

مالكيه: صاحب كتاب بلغة السالك لاقرب السالك مى‌نويسد:

شخصى كه مالى را غصب كرده است مثل آنرا ضامن است (و در صورت ممكن نبودن مثل) قيمت آنرا... و ملاك قيمت روزى است كه آنرا تصرف كرده است. (٣٦)

حنابله: صاحب مغنى و شرح كبير مى‌نويسد:

به روايتى از احمد دست نيافتم، مبنى بر اينكه غاصب بالاترين قيمت را به هنگام تغيير قيمتها ضامن باشد. بنابراين ملاك، قيمت‌زمان إتلاف است. هر چند عده‌اى از احمد روايت كرده‌اند كه ملاك، قيمت‌زمان غصب است؛ زيرا در آن هنگام دست مالك از ملكش كوتاه شده. (٣٧)

(٣٤)در المختار، ج٥، ص١٢٦ به نقل از موسوعة الفقه المقارن، ج١، ص١٢٠، ألمجلس الاعلى للشؤن الاسلامية.
(٣٥)نهاية المحتاج، ج٥، ص١٦١، به نقل موسوعة، ج١، ص١٢٠.
(٣٦)بلغة السالك، ج٢، ص١٩٧، به نقل از موسوعة، ج١، ص١٢٠.
(٣٧)شرح الكبير، ج٥، ص٤٢١، به نقل از موسوعة، ج١، ص١٢١ .