٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٨٣ - ابعاد فقهى علامه محمدتقى جعفرى دکتر غفور خوئینی

صحيح خود را بيابد و به مصلحتهاى دنيوى و اخروى خويش برسد و در عين حال خود را از افتادن در مهلكؤ فساد و پرتگاه حرام و دام سقوط برهاند.

امروزه بحق مى‌توان اين سخن امام راحل را با تمام وجود پذيرفت كه مى‌فرمايد:

حكومت در نظر مجتهد واقعى، فلسفؤ عملى تمامى زواياى زندگى بشريت است. حكومت، نشان دهندؤ جنبؤ عمل فقه در برخورد با تمامى معضلات اجتماعى و سياسى و نظامى و فرهنگى است.فقه تئورى واقعى و كامل ادارؤ انسان و اجتماع از گهواره تاگور است. هدف اساسى اين است كه ما چگونه مى‌خواهيم اصول محكم فقه را در عمل و جامعه پياده كنيم و بتوانيم براى معضلات، جواب داشته باشيم. و همؤ ترس استكبار از همين مسأله است كه فقه و اجتهاد، جنبؤ عينى و علمى پيدا كند و قدرت بر خورد در مسلمانان را بوجود آورد. (٤٢)

به همين جهت ارزش فقاهتى حضرت استاد علامه جعفرى بيشتر عيان مى‌گردد. چه، زمانى كه حقوق بشر به عنوان دست‌آويزى سياسى، توسط استكبار براى برخورد با مسلمين درآمده بود، ايشان كتابى ارزشمند به نام حقوق بشر از ديدگاه اسلام را نگاشت و سخنرانى فوق‌العاده جذاب در مانيل پايتخت فيليپين ايراد كرد. و آنگاه كه هجوم و به تعبير مقام معظم رهبرى شبيخون فرهنگى به جاى تهاجم نظامى در دستور كار دشمن قرار گرفت استاد براى شاساندن ويژگيهاى فرهنگ اسلامى به عنوان يك فرهنگ پيشرو، كمر همت بر مى‌بندد و تأليفى گرانسگ را در اختيار جامعؤ شيعى قرار مى‌دهد.

اظهارنظر ايشان در پاسخ به استفتائات جامعؤ پزشكى كشور، و ديدگاههاى ايشان دربارؤ طهارت و ذبائح اهل كتاب، زكات و... آگاهى به زمان و توجه به دو عنصر زمان و مكان در فقاهت شيعى حكايت دارد. ما از ميان نظرات ايشان، تنها به ذكر يك مورد در باب زكات بسنده مى‌كنيم:


(٤٢)صحيفه نور، ج٢١، ص٨٨.