وَ اللَّهُ جَعَلَ‌ ... وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ جُلُودِ الْأَنْعامِ‌ ... وَ مِنْ أَصْوافِها .... كَذلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ‌ ... يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها ....

نحل (١٦) ٨٠ و ٨١ و ٨٣

٥٩. پناه دادن‌

٣٧٢. پناه دادن خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله در دوران يتيمى نعمتى الهى و قابل بازگو كردن براى ديگران از سوى آن حضرت:

أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى‌ وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ.

ضحى (٩٣) ٦ و ١١

٣٧٣. پناه دادن خداوند به مسلمانان صدر اسلام، نعمتى شايسته شكرگزارى به درگاه وى:

وَ اذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآواكُمْ وَ أَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ‌ ... لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ.

انفال (٨) ٢٦

٦٠. پناهگاه‌

٣٧٤. وجود پناهگاه براى انسان در كوهها، نعمتى از سوى خداوند:

وَ اللَّهُ‌ ... وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْجِبالِ أَكْناناً ... كَذلِكَ يُتِمُ‌ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ‌ [٢] ...

نحل (١٦) ٨١

٣٧٥. پناهگاه قرار گرفتن مدينه از جانب خداوند براى مسلمانان مهاجر مكه، نعمتى شايسته شكرگزارى:

انفال (٨) ٢٦

٣٧٦. پناهگاه امن قرارداده شدن مكه براى مردم، نعمتى الهى و در خور سپاس از سوى آنان:

أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً وَ يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ.

عنكبوت (٢٩) ٦٧

٣٧٧. پناهگاه امن بودن كعبه براى مردم، از نعمتهاى خداوند و شايسته يادآورى:

يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ‌ ... وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً [٤] ...

بقره (٢) ١٢٢ و ١٢٥

٣٧٨. توجه به نعمت پناهگاه‌هاى طبيعى، زمينه ساز تسليم انسان در برابر خداوند:

وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِمَّا خَلَقَ ظِلالًا وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْجِبالِ أَكْناناً وَ جَعَلَ لَكُمْ سَرابِيلَ تَقِيكُمُ الْحَرَّ وَ سَرابِيلَ تَقِيكُمْ بَأْسَكُمْ كَذلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ.

نحل (١٦) ٨١

[١] . در احتمالى، مقصود از «انعمت عليه» نعمت پسرخواندگى زيد از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله است. (مجمع‌البيان، ج ٧- ٨، ص ٥٦٤)

[٢] . «أكنان» جمع «كن» به معناى موضعى است كه انسان در آن پنهان مى‌شود. (همان، ج ٥- ٦، ص ٥٨٢)

[٣] . «فآواكم» يعنى مدينه را براى شما پناهگاه قرار داد و مقصود از «فى الارض» سرزمين مكه است. (همان، ج ٣- ٤، ص ٨٢٢)

[٤] . «و اذ جعلنا» عطف بر «و اذ ابتلى‌» است و «اذ ابتلى‌» عطف بر «يا بنى‌اسرائيل» است و «مثابة» مكان است كه مردم پى در پى به آن روى مى‌آورند (لسان‌العرب، ج ٢، ص ٢٤٤، «ثوب») و به معناى پناهگاه نيز آمده است. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٣٨٣)