فَأَنْشَأْنا لَكُمْ بِهِ جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ لَكُمْ فِيها فَواكِهُ كَثِيرَةٌ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ‌ وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَ صِبْغٍ لِلْآكِلِينَ.

مؤمنون (٢٣) ١٩ و ٢٠

وَ مِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَ الْأَعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً وَ رِزْقاً حَسَناً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ.

نحل (١٦) ٦٧

وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ‌ فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ.

الرّحمن (٥٥) ١٠ و ١١

أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا فَأَنْبَتْنا فِيها حَبًّا وَ عِنَباً وَ قَضْباً وَ زَيْتُوناً وَ نَخْلًا وَ حَدائِقَ غُلْباً وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا مَتاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعامِكُمْ.

عبس (٨٠) ٢٥-/ ٣٢

نيز---) آب ميوه، انار، انجير، انگور، زيتون و موز

نابينايى---) چشم‌

نادانى---) جهل‌

نادخترى---) ربيبه‌

نازايى---) باردارى‌

نازع الغِلّ/ اسماوصفات‌

اين صفت فعلى خداوندى، اسم فاعل و از باب «نَزَع، ينزعُ، نزعاً» به معناى كندن است، و با اضافه به «غِلّ» به معناى كندن كينه از دلها است. اين صفت فعلى الهى دو بار در قرآن، در مورد كندن كينه‌ها و زداينده آن در بهشت از دلهاى بهشتيان به كار رفته است. [٢] و به‌ صورت اسمى و با اضافه «غّل» در ادعيه نيز آمده است. [٣]

وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍ‌ ....

اعراف (٧) ٤٣

نيز---) حجر (١٥) ٤٧

ناسپاسى---) كفران‌

ناسف الجبال/ اسماوصفات‌

اين صفت فعلى الهى از باب «نَسف، يَنيسفُ، نسفاً» به معناى در هم كوبيدن و از بيخ بركندن است. اين صفت الهى يك بار و درباره كندن كوهها در آستانه قيامت از سوى خدا به كار رفته‌ [٤] و به صورت اسمى و با اضافه‌ «الجبال» در ادعيه نيز آمده است. [٥]

وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً.

طه (٢٠) ١٠٥

[١] . مراد از «رزقاً لكم» عطاى [خداوند] بر شما است. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ١٥٥)

[٢] . اسما و صفات الهى، فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٤٢١.

[٣] . الاقبال بالاعمال، ج ١، ص ٢٢٧.

[٤] . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٤٢٨.

[٥] . المقام الاسنى، ص ٩٩؛ جنّة الامان، ص ٣٦١.