قالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلَّا خَساراً وَ مَكَرُوا مَكْراً كُبَّاراً وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لا سُواعاً وَ لا يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسْراً.

نوح (٧١) ٢١-/ ٢٣

٨. نفرين نوح عليه السلام بر حمايت‌كنندگان و دعوت‌كنندگان به پرستش از نسر:

وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لا سُواعاً وَ لا يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسْراً وَ قَدْ أَضَلُّوا كَثِيراً وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا ضَلالًا.

نوح (٧١) ٢٣ و ٢٤

شهرت نَسر

٩. بت نَسر، از بتهاى معروف و مشهور و داراى احترام، در نزد قوم نوح:

قالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي‌ ... وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَ‌ ... نَسْراً. [٢]

نوح (٧١) ٢١ و ٢٣

گمراهگرى با نَسر

١٠. گمراهگرى سردمداران قوم نوح با دعوت مردم به پايدارى بر پرستش نَسر و ديگر بتها:

نوح (٧١) ٢٣ و ٢٤

نسل---) فرزند

نسيان---) فراموشى‌

نسى‌ء

نسى‌ء، به فتح نون و كسر سين به معناى تأخير انداختن، پس افكندن، واگذاردن و زمان دادن است‌ [٣] و در اصطلاح، تأخير انداختن ماههاى حرام است از آنچه كه خداوند سبحان آن را مرتّب كرده است. عرب در گذشته ماههاى چهارگانه را حرام مى‌دانستند. اين كار از آيين ابراهيم و اسماعيل عليهما السلام گرفته شده بود و از آنجا كه آنان غارتگر و اهل جنگ بودند، جنگ نكردن در سه ماه متوالى بر آنان دشوار بود، بدين سبب ماه محرّم را به ماه صفر تأخير انداخته، ماه صفر را حرام و ماه محرّم را حلال كردند. [٤] در اين مدخل از واژه‌ «نسى‌ء» استفاده شده است.

[١] . برداشت بر اين اساس است كه فاعل «لاتذرنّ» بزرگان و اشراف قوم نوح باشد. (تفسير التحريروالتنوير، ج ١٤، جزء ٢٩، ص ٢٠٩)

[٢] . ذكر بت «ودّ، سواع ... نسر» پس از ذكر «آلهتكم» از معروف بودن و مورد احترام بودن اين بتها حكايت مى‌كند. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٥٤٧)

[٣] . نثر طوبى‌، ج ٢، ص ٤٥٥، «ن. س. أ»؛ مفردات، ص ٨٠٤، «نسأ».

[٤] . مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٤٥.