فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣٤٤ - رؤيت نامه عمل
حقّانيّت نامه عمل
٦. نامه عملها سراسر حقيقت و خالى از هرگونه خطا:
هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.
جاثيه (٤٥) ٢٩
كِراماً كاتِبِينَ يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ.
انفطار (٨٢) ١١ و ١٢
٧. مستند بودن نامه اعمال آدميان، دليل حق بودن و كاستى نداشتن آن:
هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.
جاثيه (٤٥) ٢٩
دريافت نامه عمل
٨. دريافت نامه عمل در قيامت، امرى الزامى:
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ [١].
انشقاق (٨٤) ٧ و ١٠
٩. واگذارى نامه عمل و دريافت آن نسبت به بعضى از انسانها، در قيامت از پشت سر آنان:
وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ.
انشقاق (٨٤) ١٠
١٠. دريافتكنندگان نامه اعمال از پشت سر، آرزوكنندگان هلاكت و مرگ خويش:
وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراً وَ يَصْلى سَعِيراً.
انشقاق (٨٤) ١٠-/ ١٢
١١. دريافت نامه اعمال با دست راست، عامل حسابرسى آسان و بازگشت مسرورانه به سوى اهل خويش:
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً وَ يَنْقَلِبُ إِلى أَهْلِهِ مَسْرُوراً.
انشقاق (٨٤) ٧-/ ٩
١٢. فراخوانده شدن هر امّت، براى دريافت نامه عمل خويش در قيامت:
وَ تَرى كُلَّ أُمَّةٍ جاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعى إِلى كِتابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.
جاثيه (٤٥) ٢٨
١٣. گرفتار شدن دريافتكنندگان نامه عمل از پشت سر به آتش برافروخته جهنّم:
وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراً وَ يَصْلى سَعِيراً.
انشقاق (٨٤) ١٠-/ ١٢
رضايت از نامه عمل
١٤. شادمانى و رضايتمندى كامل اصحاب يمين، از نامه اعمال و كارنامه خويش در عرصه قيامت:
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ.
حاقّه (٦٩) ١٩ و ٢١
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً وَ يَنْقَلِبُ إِلى أَهْلِهِ مَسْرُوراً.
انشقاق (٨٤) ٧-/ ٩
رؤيت نامه عمل
١٥. اصحاب يمين، خواستار رؤيت نامه اعمالشان در عرصه قيامت:
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفى مِنْكُمْ خافِيَةٌ فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ.
حاقّه (٦٩) ١٨ و ١٩
[١] . برداشت ياد شده، از مجهول بودن «أُوتى» استفاده شده است.