من آموخت كه از هر باب آنها ١٠٠٠ باب گشوده مى شود « ابو الفرج غيث بن على به اسناد خود از محمد بن الحسين از على بن ابي طالب عليه السلام نقل مى كند كه فرمود : « هر وقت چيزى از پيامبر سؤال مى كردم به من پاسخ مى داد و هر وقت ساكت مى شدم خود آن حضرت به سخن گفتن مى پرداخت و هيچ آيه اى بر او نازل نشد مگر اين كه آنرا خواندم و تفسير و تأويل آن را دانستم و پيامبر از خدا مسئلت كرد كه هيچ چيزى از آنچه را كه بمن تعليم فرمود ، فراموش نكنم . پس من ، هيچ حلال و حرام و امر و نهى و اطاعت و معصيتى را فراموش ننمودم . و پيامبر اكرم دست خود را روى سينهء من گذاشت و گفت : خدايا ، قلب على را با علم و فهم و حكم و نور پر كن ، سپس به من فرمود : پروردگار من عز و جل به من خبر داد كه دعايم را در حق تو مستجاب فرمود . » ابو على المقرى با اسناد خود از انس نقل كرده است كه او مى گويد : « رسول خدا صلى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم به او فرمود : براى من آب وضو تهيه كن [ حضرت وضو گرفت ] و سپس دو ركعت نماز خواند و پس فرمود : « اولين كسى كه از اين در بر تو وارد مى شود امير المؤمنين و سيد المسلمين و پيشواى كمال يافتگان رو سفيد و خاتم اوصيا است . انس مى گويد : گفتم : خدايا اين شخص يكى از انصار باشد ، و اين نيت را در دلم مخفى كردم ، ناگهان على ( ع ) وارد شد .
پيامبر فرمود : اى انس اين شخص كيست عرض كردم : على ( ع ) است . پس پيامبر در حال انبساط برخاست و دست به گردن على انداخت و او را به آغوش گرفت و صورتش را به صورت على مى كشيد و عرق على ( ع ) را با صورتش خشك مى كرد .
على ( ع ) عرض كرد : اى رسول خدا ، امروز مى بينم عنايتى با من فرمودى كه تاكنون سابقه نداشت پيامبر فرمود : چه مانعى است از اين عواطف شديد كه امروز در بارهء تو ابراز كردم در حالى كه تو هستى كه پيام رسالت مرا بعد از من به مردم ابلاغ خواهى كرد ، و توئى كه صداى مرا به آنان خواهى رساند و توئى كه بعد از من اختلافات آنان را توضيح و تبيين خواهى نمود ١٣٤ در آن هنگام كه اين آيه ( و تعيها اذن واعية ) نازل شد ( و بشنود آن را گوش شنوا ) پيامبر عرض كرد خداوندا ، اين گوش شنوا را گوش على قرار بده . على عليه السلام فرمود : بعد از آن هيچ چيزى را فراموش نكردم . ١٣٥ على فرموده است : رسول خدا هزار باب از علم را به من تعليم فرمود و از هر بابى هزار باب گشوده شد . ١٣٥ لو كسرت لى الوسادة لحكمت بين اهل التورات بتوراتهم و بين اهل الانجيل بإنجيلهم و بين اهل الفرقان بفرقانهم . و الله ما نزلت ما آية فى بر او بحر او سهل او جبل ،