و آن حورى را به ازدواج او در آورند. آن فرشتگان، به نخستين در از بهشت‌هاى او مى‌رسند و به فرشته گماشته بر درهاى بهشت‌هايش مى‌گويند: از ولىّ خدا، براى ما اجازه ورود بخواه؛ زيرا خداوند، ما را نزد او فرستاده است تا به وى، شادباش بگوييم.

فرشته به آنان مى‌گويد: بايد به دربان بگويم تا آمدن شما را به اطّلاع او برساند.

پس، آن فرشته به نزد دربان- كه از او تا دربان، سه بهشت فاصله است-، مى‌رود. چون به نخستين در رسيد، به دربان مى‌گويد: بر درگاه، هزار فرشته‌اند كه پروردگار بزرگ و بلندمرتبه جهانيان، آنان را براى شادباش‌گويى به ولىّ خدا، فرستاده است. از من خواسته‌اند كه برايشان، اجازه ورود بخواهم.

دربان مى‌گويد: مرا ياراى آن نيست كه وقتى ولىّ خدا با همسر حورىِ خويش است، از او براى كسى اجازه ورود بطلبم.

ميان دربان تا ولىّ خدا، دو بهشت، فاصله است. پس، دربان به نزد پيشكار مى‌رود و مى‌گويد: به درگاه، هزار فرشته‌اند كه پروردگار عزّت، آنان را براى شادباش‌گويى به ولىّ خدا، فرستاده است. براى ايشان، اجازه ورود بخواه.

پيشكار، به نزد خدمتكاران مى‌رود و مى‌گويد: فرستادگان [خداى‌] جبّار، بر درگاه‌اند. آنان، هزار فرشته‌اند كه خداوند، آنان را براى شادباش‌گويى به ولىّ خدا، فرستاده است. آمدنشان را به اطّلاع او برسانيد.

آنان به اطّلاع او مى‌رسانند. در اين هنگام، به فرشتگان، اجازه ورود داده مى‌شود و آنها بر ولىّ خدا- كه در بالاخانه است و هزار در دارد و بر هر درى از درهايش فرشته‌اى گماشته شده است-، وارد مى‌شوند. چون اجازه ورود بر ولىّ خدا به فرشتگان داده مى‌شود، هر فرشته‌اى، درى را كه بر آن گماشته شده است، مى‌گشايد و پيشكار، هر فرشته‌اى را از درى از درهاى بالاخانه، داخل مى‌كند و آن فرشتگان، پيام [خداى‌] جبّار عز و جل را به او، ابلاغ مى‌كنند. اين، همان سخن خداى بلندمرتبه است كه: «و فرشتگان، بر آنان، وارد مى‌شوند از هر درى» از درهاى بالاخانه [و مى‌گويند:] «درود بر شما!» تا آخر آيه.

و نيز اين سخن خداى عز و جل است كه: «و چون بِدان جا بنگرى، [سرزمينى از] نعمت و