بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٣ - ٤/ ٢١ نوشيدنى بهشتيان

«و پروردگارشان شرابى پاك‌كننده به آنان مى‌نوشاند».

«همانا نيكان از جامى مى‌نوشند كه آميزه‌اى از كافور دارد».

حديث‌

٢٠٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «و آميزه‌اش از تسنيم است»-: آن، بهترين نوشيدنى بهشت است و محمّد و خاندان محمّد، آن را مى‌آشامند و ايشان‌اند آن مقرّبانِ پيشتاز: پيامبر خدا و على بن ابى طالب و امامان و فاطمه و خديجه- كه درودهاى خدا بر ايشان باد و بر فرزندان ايشان كه با ايمان از آنان پيروى كردند- اين نوشيدنى، از فراز خانه‌شان برايشان فرو مى‌ريزد.

٢٠٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: على، نخستين كسى است كه از سلسبيل و زنجبيل مى‌نوشد ....

على و شيعيان او، چنان مقامى در نزد خداوند دارند كه همه جهانيان بر آن غبطه مى‌خورند.

٢٠٦ علل الشرائع‌- به نقل از عبد اللَّه بن مُرّه-: مردى يهودى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت:

اى محمّد! پرسش‌هايى از تو دارم. پاسخ آنها را به من بگو.

ثوبان با پايش بر او زد و گفت: بگو: اى پيامبر خدا!

يهودى گفت: من او را جز با همان نامى كه خانواده‌اش بر او نهاده‌اند، نمى‌خوانم.

آن گاه گفت: خداوند عز و جل گفته است: «روزى كه زمين به غير اين زمين، و آسمان‌ها [به غير اين آسمان‌ها] تبديل مى‌شوند»، در آن روز، مردم كجايند؟

فرمود: «در تاريكىِ پيش از محشر».

گفت: نخستين چيزى كه اهل بهشت پس از ورود به آن مى‌خورند، چيست؟

فرمود: «كبد ماهى».