بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٧ - ص - بر آوردن نياز مؤمن و شاد كردن او

مى‌برند. اينان در روز قيامت، از عذاب خدا ايمن‌اند.

٥٧٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس براى برادرش وساطتى كند كه آن را از او خواسته است، خداوند عز و جل به او نظر مى‌كند و بر خداست كه هرگز عذابش نكند.

٥٨٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس مؤمنى را شاد كند، مرا شاد كرده است و هر كس مرا شاد كند، از خدا پيمانى ستانده است و هر كس از خدا پيمانى بستاند، هرگز آتش دوزخ به او نمى‌رسد.

٥٨١ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس به خانواده‌اى از مسلمانان شادى‌اى رساند، خداوند براى او به پاداشى كمتر از بهشت، رضايت نمى‌دهد.

٥٨٢ امام على عليه السلام: كسى كه براى بر آوردن نيازهاى برادر مؤمنش بكوشد تا با دست خود، گرفتارى او را برطرف كند، بهشت به سويش سوق داده مى‌شود. پس با اين كار به سوى نعمت‌ها بشتابيد؛ زيرا خداوند كريم، همان گونه كه از شخص در باره دارايى‌اش مى‌پرسد كه آن را در چه راهى خرج كرده، در باره منزلت اجتماعىِ او و ديگر چيزهايى كه به او بخشيده است نيز مى‌پرسد.

٥٨٣ امام باقر عليه السلام: مؤمن، حاجتى از برادرش به نزدش آورده مى‌شود و او چيزى ندارد تا آن را برآورده سازد؛ ولى دلش بِدان اهتمام مى‌ورزد. خداى بزرگ و والا، به خاطر همين اهتمامش، او را به بهشت مى‌برد.