بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٣ - فصل چهاردهم موانع ورود به بهشت

٧٨٢ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: باجگير، به بهشت نمى‌رود.

٧٨٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كسى كه مُعاهِدى‌[١] را بكشد، بوى بهشت را- كه از فاصله چهل سال راه، به مشام مى‌رسد- استشمام نخواهد كرد.

٧٨٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس مُعاهدى را بى‌جهت‌[٢] بكشد، خدا بهشت را بر او حرام مى‌گرداند.

٧٨٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بدمَنِش، به بهشت نمى‌رود.

٧٨٦ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند، بهشت عَدْن (دست‌نخورده) را با دست خود آفريد و ميوه‌هايش را آويزان كرد و جويبارهايش را روان ساخت. سپس به آن، نگاه كرد و فرمود: « «به راستى كه مؤمنان، رستگار شدند»» و فرمود: «به عزّتم سوگند كه هيچ بخيلى، همسايه من در تو نخواهد شد».

٧٨٧ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداى بلندمرتبه، به عزّت و عظمت و جلالش سوگند خورده‌

[١]. مُعاهِد به كافرى گفته مى‌شود كه در عوض پرداخت جزيه، در پناه حكومت اسلامى قرار گرفته است؛ كافر ذِمّى.

[٢]. يعنى در غير وقتش، يا پيش از آن كه كارش به جايى برسد كه كشتنش جايز شود.