بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٣ - ٧/ ٦ ولايت اهل بيت

پيروى كند، راهيم. ما راه‌نمايان به سوى بهشتيم. ما دستگيره‌هاى اسلاميم. ما پُل و گذرگاهيم، كه هر كس بر آن بگذرد، عقب نمى‌ماند و هر كس بر آن نگذرد، نابود مى‌شود.

٤٦٩ امام صادق عليه السلام‌- در سفارش به عبد اللَّه بن جُندَب-: اى پسر جُندَب! در باره گنهكاران همكيشتان، جز خوب مگو، و از خدا براى آنان، تقاضاى توفيق كنيد و درخواست توبه نماييد؛ زيرا هر كه به سوى ما بيايد و دوست ما باشد و دوستدار دشمن ما نباشد و چيزى را بگويد كه مى‌داند و از آنچه نمى‌داند يا فهميدنش براى او مشكل است، دم فرو بندد، در بهشت است.

٤٧٠ امام صادق عليه السلام: هر كس واجبات خدا را به جا آورَد و از حرام‌هاى خدا دورى كند و ولايت اهل بيت پيامبر خدا را به خوبى داشته باشد و از دشمنان خدا برائت جويد، از هر درى از هشت درِ بهشت كه بخواهد، وارد مى‌شود.

٤٧١ امام صادق عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در يكى از سفرهايش، ناگاه از مركب خود، پايين آمد و پنج بار سجده كرد. چون سوار شد، يكى از يارانش گفت: اى پيامبر خدا! ما كارى از شما ديديم كه پيش‌تر چنان نكرده بوديد؟

فرمود: «آرى. جبرئيل عليه السلام نزدم آمد و مرا مژده داد كه على، اهل بهشت است.

من هم براى خداى بزرگ، سجده شكر به جا آوردم. چون سرم را از سجده برداشتم، جبرئيل گفت: فاطمه هم اهل بهشت است. پس دوباره براى خداى بزرگ، سجده شكر به جا آوردم. چون سرم را برداشتم، گفت: حسن و حسين هم سَرور جوانان اهل بهشت‌اند. باز براى خداى بزرگ، سجده شكر به جا آوردم. چون سرم را برداشتم، گفت: هر كس هم كه ايشان را دوست داشته باشد، اهل بهشت است. من باز براى خداى بزرگ، سجده شكر به جا آوردم، و چون سرم را برداشتم، گفت: هر كس دوستدار آنان را دوست بدارد نيز اهل بهشت است. پس براى خداى بزرگ، سجده شكر ديگرى به جا آوردم».