بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٩ - الف - خشنودى خداى سبحان

مى‌فرمايد: «خشنودى‌ام را بر شما فرود مى‌آورم و از آن پس، هرگز بر شما خشم نخواهم گرفت».

٢٧٢ الغارات‌- به نقل از عبايه-: على عليه السلام به محمّد [بن ابى بكر] و مردم مصر نوشت:

«... بهشتيان هر آدينه به ديدار پادشاه عالم مى‌روند. آنان كه به او نزديك‌ترند، بر منبرهايى از نور مى‌نشينند و كسانى كه در مرتبه بعد از آنها قرار دارند، بر منبرهايى از ياقوت، و كسان بعد از آنها بر منبرهايى از زبرجد، و مرتبه پايين‌تر از اينها بر منبرهايى از مُشك مى‌نشينند. در همان حال كه نشسته‌اند و به نور خداى عز و جل مى‌نگرند و خداوند به چهره آنان مى‌نگرد، به ناگاه، ابرى مى‌آيد و بر فراز سرشان مى‌ايستد و چندان نعمت و لذّت و شادمانى و سرخوشى بر آنان فرو مى‌بارد كه تنها خداى سبحان مى‌داند و بس».

سپس فرمود: «آرى، با اين همه، چيزى هست كه از اين هم برتر است:

خشنودى بزرگِ خدا».

٢٧٣ امام صادق عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى عز و جل: «پروردگارا! در دنيا به ما نيكى دِه و در آخرت نيز نيكى دِه»-: [يعنى‌] خشنودى خدا و بهشت در آخرت، و معاش و اخلاق خوش در دنيا.

٢٧٤ تنبيه الغافلين: در خبرى آمده است كه خداى بلندمرتبه، به فرشتگانش مى‌فرمايد:

«از دوستانم پذيرايى كنيد».

پس خوراكى‌هاى رنگارنگ آورده مى‌شود و دوستان خدا از هر لقمه‌اى لذّتى متفاوت با لقمه ديگر مى‌برند و چون از خوردنْ دست مى‌كشند، خداى بلندمرتبه مى‌فرمايد: «به بندگانم بنوشانيد».

پس نوشيدنى‌هايى آورده مى‌شود و آنان از هر نوشيدنى، لذّتى متفاوت با ديگرى مى‌برند و چون از نوشيدنْ دست مى‌كشند، خداى بلندمرتبه به ايشان مى‌فرمايد: «منم پروردگار شما. به وعده‌ام با شما عمل كردم. پس اينك از من بخواهيد تا به شما عطا كنم».

دوستان خدا دو يا سه بار مى‌گويند: پروردگارا! خشنودى‌ات را از تو مى‌خواهيم.

پس خداى بلندمرتبه مى‌فرمايد: «از شما خشنود شدم و افزون بر اين هم‌