بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣١ - يج - و اين چند عامل

مى‌گيرد، از ياد نبرى».

٦٣١ دعائم الإسلام‌- به نقل از ابو ذر-: در بيمارى‌اى كه به فوت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله انجاميد، در محضر ايشان بودم. فرمود: «نزديك من بيا- اى ابو ذر- تا به تو تكيه دهم».

من نزديك رفتم. پيامبر صلى الله عليه و آله بر سينه‌ام تكيه داد تا آن كه على عليه السلام وارد شد. پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود: «برخيز- اى ابو ذر-؛ چرا كه على به اين كار از تو سزاوارتر است».

پس، على عليه السلام نشست و پيامبر صلى الله عليه و آله را به سينه خود، تكيه داد. آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود: «اين جا، رو به روى من [بنشين‌]»، و من، رو به روى ايشان نشستم. ايشان به من فرمود: «با دستت بشمار. هر كه عمرش (ديوان عملش) به شهادت" لا إله إلّااللَّه" ختم شود، به بهشت مى‌رود. هر كه عمرش به غذا دادن به مستمندى ختم شود، به بهشت مى‌رود. هر كه عمرش به حج ختم شود، به بهشت مى‌رود. هر كه عمرش به عُمره ختم شود، به بهشت مى‌رود. هر كه عمرش به جهاد در راه خدا- اگرچه به اندازه فاصله دو دوشيدن شتر باشد-، ختم شود، به بهشت مى‌رود».

٦٣٢ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس خداوند، عمر (ديوان عمل) او را با روزه‌اى كه نيّتش از آنِ خداى بلندمرتبه باشد، ختم كند، او را به بهشت مى‌برد، و هر كس گرسنه‌اى را سير كند و نيّتش از آنِ خداى بلندمرتبه باشد، خداوند، او را به بهشت مى‌برد، و هر كس برهنه‌اى را بپوشاند و نيّتش از آنِ خدا باشد، خداوند، او را به بهشت مى‌برد.

٦٣٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى حذيفه! هر كس عمرش با شهادت راستين «لا إله إلّااللَّه» پايان پذيرد، به بهشت مى‌رود.

اى حذيفه! هر كس عمرش به روزه‌اى كه براى جلب توجّه خدا گرفته باشد، پايان پذيرد، به بهشت مى‌رود.

اى حذيفه! هر كس عمرش با غذا دادن به مستمندى براى رضاى خداوند ختم شود، به بهشت مى‌رود.

٦٣٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى مردم! سلام كردن را رواج دهيد و مردم را اطعام كنيد و صله ارحام به جا آوريد و شب، هنگامى كه مردم غنوده‌اند، نماز بخوانيد تا به سلامت، وارد بهشت شويد.