بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٣ - يج - و اين چند عامل

٦٣٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداى مهربان را بپرستيد، اطعام كنيد و سلام كردن را رواج دهيد تا به سلامت به بهشت وارد شويد.

٦٣٦ امام على عليه السلام: با دانايان، يار شو و با بردباران (/ خردمندان) همنشينى كن و از دنيا روى بگردان تا در بهشت مَأوا، سُكنا گزينى.

٦٣٧ امام على عليه السلام: خشمگين نشويد و خشمگين مسازيد، سلام كردن را رواج دهيد، سخن خوش بگوييد و شب، هنگامى كه مردم خفته‌اند، نماز بخوانيد تا به سلامت به بهشت وارد شويد.

٦٣٨ امام زين العابدين عليه السلام: چون روز قيامت شود، خداى بزرگ و والا، اوّلين و آخرين انسان‌ها را در يك بيابان، گرد مى‌آورد. سپس آواز دهنده‌اى آواز مى‌دهد كه: اهل بخشش كجايند؟

پس، گروهى از مردم بر مى‌خيزند. فرشتگان به استقبالشان مى‌روند و مى‌گويند: بخشش شما، چه بوده است؟

مى‌گويند: ما با كسى كه از ما مى‌بُريد، پيوند برقرار مى‌كرديم و به كسى كه از ما دريغ مى‌ورزيد، عطا مى‌كرديم و از كسى كه به ما ستم مى‌كرد، گذشت مى‌كرديم.

پس به ايشان گفته مى‌شود: راست گفتيد. به بهشت وارد شويد.

٦٣٩ امام صادق عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، فرزندان عبد المطّلب را جمع كرد و سپس فرمود:

«اى فرزندان عبد المطّلب! سلام كردن را رواج دهيد و صله رحم به جا آوريد و شب كه مردم خفته‌اند، به عبادت بپردازيد و اطعام كنيد و سخن خوش بگوييد تا به سلامت، وارد بهشت شويد».