بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٣١ - ج - دارنده اين ويژگى ها

گريختن از ميدان جنگ، خوردن مال يتيم، رباخوارى، تهمت زدن به زن پاك‌دامن، نافرمانى از پدر و مادر مسلمان، شكستن حرمت بيت الحرام كه قبله زنده و مرده شماست».

سپس فرمود: «هر كس در حالى از دنيا برود كه اين گناهان بزرگ را مرتكب نشده باشد و نماز را به جا آورده و زكات را پرداخته باشد، قطعاً با پيامبر، در سرايى خواهد بود كه درهاى آن، لنگه‌هايش از طلاست».

٩٦٢ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس عهده‌دار امرى از امور امّت من شود و باطنش نسبت به آنان نيكو باشد، خداوند متعال، هيبت او را در دل‌هايشان قرار مى‌دهد، و هر كس دست نيكى به سوى آنان بگشايد، محبّت آنان [به او]، روزى‌اش مى‌شود، و هر كس از تعدّى به اموال آنان، دست نگه دارد، خداوند عز و جل اموال او را نگه مى‌دارد، و هر كس دادِ ستم‌ديده را از ستمگر بستاند، در بهشت، هم‌نشين من خواهد بود، و كسى كه گذشتش زياد باشد، عمرش دراز مى‌شود، و هر كس دادگرى‌اش فراگير باشد، بر دشمنش يارى داده شود، و هر كس از خوارى گناه به عزّت طاعت در آيد، خداوند عز و جل او را بى هيچ انيسى، انس مى‌دهد و بى هيچ مالى كمك مى‌كند.

٩٦٣ امام على عليه السلام: مردى از انصار، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من تاب جدايى از شما را ندارم، چنان كه وقتى به منزلم مى‌روم، به ياد شما مى‌افتم و خانه‌ام را رها مى‌كنم و مى‌آيم تا شما را ببينم؛ چون دوستتان دارم. با خود گفتم:

آن گاه كه روز قيامت شود و مرا به بهشت برند و شما را به اعلى علّيّين بالا برند، چگونه با شما باشم، اى پيامبر خدا!

پس، اين آيه نازل شد: «و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند، با كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته؛ يعنى پيامبران و صدّيقان و شهيدان و شايستگان، و آنان، چه نيكو همدمانى‌اند!».