بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٣ - ف - اطعام مؤمن

ف- اطعام مؤمن‌

٥٦٧ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس به بيمارى، آنچه را كه او دلش هوس كرده است بخوراند، خداوند عز و جل از ميوه‌هاى بهشت به او خواهد خوراند.

٥٦٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس در روزگار قحطى، مستمندى را سير كند، خداوند عز و جل در روز قيامت، او را از درى وارد بهشت مى‌كند كه تنها كسى از آن در وارد مى‌شود كه كارى همانند او كرده باشد.

٥٦٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس جگر گرسنه‌اى را غذا دهد، خداوند در روز قيامت، از بهترين غذاهاى بهشت به او مى‌خوراند.

٥٧٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس مؤمنى را غذا دهد تا آن كه از گرسنگى سيرش كند، خداوند، او را از آن درى وارد بهشت مى‌كند كه تنها امثال او از آن در وارد مى‌شوند.

٥٧١ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس مؤمن گرسنه‌اى را غذا دهد، خداى بلندمرتبه از ميوه‌هاى بهشت به او مى‌خوراند و هر كس مؤمن تشنه‌اى را آب دهد، خداوند از شراب ناب و سر به مُهر [بهشتى‌]، به او مى‌نوشاند.

٥٧٢ امام صادق عليه السلام: من كارى را كه با ديدار با مؤمن برابرى كند، نمى‌شناسم، مگر اطعام كردن او را، و بر خداست كه به كسى كه مؤمنى را اطعام كند، از خوراك‌