بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٥ - ٥/ ٦ گرما و سرما

تخت‌ها تكيه مى‌زنند. در آن جا نه آفتابى مى‌بينند و نه سرمايى».

حديث‌

٣٠٦ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در توصيف بهشت-: بر درِ بهشت، درختى است كه در سايه هر برگ آن، هزار نفر از مردم جا مى‌گيرند. در سمت راست درخت، چشمه‌اى پاك و پاك كننده قرار دارد. جرعه‌اى از آن را مى‌نوشند و به واسطه آن، خداوند، دل‌هايشان را از حسد، پاك مى‌سازد و مو از پوست بدنشان مى‌ريزد. اين، همان سخن خداوند عز و جل است كه: «و پروردگارشان نوشيدنى‌اى پاك كننده به آنان نوشانيد» از همان چشمه پاك.

سپس به سوى چشمه‌اى ديگر در سمت چپِ درخت مى‌روند و خود را در آن مى‌شويند. اين چشمه، چشمه زندگانى است. بنا بر اين، ديگر هرگز نمى‌ميرند.

سپس آنان را در پيش عرشْ نگه مى‌دارند، در حالى كه براى هميشه از آفت‌ها و بيمارى‌ها و گرما و سرما مصون شده‌اند.

٣٠٧ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بهشت، يك خشتش از طلاست و يك خشتش از نقره. ريگ‌هايش ياقوت و زمرّد است. ملاطش مشكِ تند و خاكش زعفران است. جوى‌هايش روان، ميوه‌هايش آويزان و مرغانش آوازخوان‌اند. در آن جا نه آفتابى هست و نه سرماى سوزناكى. براى هر مردى از اهالى بهشت، هزار حورى است كه با هر حورى، هزار سال به سر مى‌بَرد، بى آن كه از يكديگر خسته و دل‌زده شوند.