بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧ - ١/ ٣ بهشت برزخ

١٤ الكافى‌- به نقل از ابو ولّاد حنّاط-: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! روايت مى‌كنند كه ارواح مؤمنان [پس از مرگ‌]، در چينه‌دان‌هاى پرندگان سبزرنگِ پيرامون عرش، قرار مى‌گيرند؟

فرمود: «خير. مؤمن در نزد خدا، گرامى‌تر از آن است كه روحش در چينه‌دان پرنده‌اى قرار داده شود؛ بلكه در كالبدهايى همانند كالبدهاى خودِ آنان قرار مى‌گيرد».

١٥ امام صادق عليه السلام: اين دو آيه در باره دوستان ما و دشمنان ما، نازل شده است:

«و امّا اگر از مقرّبان باشد، در آسايش و راحت خواهد بود»، يعنى در قبرش، و «در بهشت پُر ناز و نعمت»، يعنى در آخرت. «و امّا اگر از دروغ‌زنانِ گم‌راه باشد، پس با آبى جوشان پذيرايى خواهد شد»، يعنى در قبرش، «و فرجامش، افتادن در جهنّم است»، يعنى در آخرت.

١٦ امام صادق عليه السلام: ارواح مؤمنان [پس از مرگ‌]، در درختى بهشتى جاى مى‌گيرند و از غذاى آن مى‌خورند و از نوشيدنىِ آن مى‌نوشند و مى‌گويند: «پروردگارا! قيامت را براى ما بر پاى دار و آنچه را به ما وعده داده‌اى، تحقّق بخش و آخرين كسانِ ما را به اوّلين كسانِ ما [در بهشت‌] ملحق گردان».

١٧ امام صادق عليه السلام: قبر، هر روز، اين سخنان را مى‌گويد: من، خانه غربتم. من، خانه تنهايى‌ام. من، خانه كِرم‌هايم. من، گورم. من، باغى از باغ‌هاى بهشت و يا گودالى از گودال‌هاى آتشم.