بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٣ - ٤/ ١٠ درخت طوبا

١٦١ الخصال‌- به نقل از عامر بن واثله-: روز شورا، من در خانه [ى خدا] بودم. صداى على عليه السلام را شنيدم كه مى‌فرمود: «... شما را به خدا سوگند مى‌دهم كه آيا در ميان شما كسى جز من هست كه پيامبر خدا در باره او همچون من، فرموده باشد:

" طوبا، درختى است در بهشت كه ريشه آن، در خانه على است و هيچ مؤمنى نيست، مگر اين كه شاخه‌اى از شاخه‌هاى آن، در خانه اوست"؟».

گفتند: نه، به خدا!

١٦٢ كمال الدين‌- به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «طوبا، از آنِ كسى است كه در غيبت قائم ما، در راه ما استوار بماند و دلش پس از آن كه هدايت گشته است، به گم‌راهى نيفتد».

گفتم: فدايت شوم! طوبا چيست؟

فرمود: «درختى بهشتى است كه ريشه‌اش در خانه على بن ابى طالب عليه السلام است و در خانه هر مؤمنى نيز شاخه‌اى از آن وجود دارد و اين، همان سخن خداى عز و جل است كه: «طوبا براى ايشان است و چه خوش بازگشتگاهى است!»».

١٦٣ امام صادق عليه السلام: مؤمن، هر گاه به برادرش برسد و با هم دست دهند، تا زمانى كه دست در دست يكديگر دارند، گناهانشان همانند ريختن برگ درخت، فرو مى‌ريزد و آن گاه كه از هم جدا شوند، دو فرشته آنها مى‌گويند: «خداوند به شما دو تن، سزاى نيك دهد!». پس اگر يكديگر را در آغوش كشند، منادى‌اى ندا مى‌دهد كه: «طوبا براى شماست و چه خوش بازگشتگاهى است!»- و طوبا، درختى است در بهشت كه ريشه‌اش در خانه امير مؤمنان عليه السلام و شاخه‌هايش در منازل بهشتيان است- و چون از هم جدا شوند، دو فرشته گرامى به آنان ندا مى‌دهند كه: «مژده باد شما دو دوست خدا را به كرامت خدا! بهشت، پيش روى شماست!».

١٦٤ الدرّ المنثور- به نقل از فرقد سبخى-: خداوند در انجيل به عيسى بن مريم عليه السلام وحى فرمود كه: «اى عيسى! در كار من، جدّى باش و آن را به شوخى مگير و