بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٥ - فصل چهاردهم موانع ورود به بهشت

است كه هيچ بخيل و آزمندى را وارد بهشت نكند.

٧٨٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بهشت به سخن در آمد و گفت: من بر هر بخيل و رياكارى، ممنوعم.

٧٨٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: آيا شما را خبر ندهم از چيزى كه نوح، پسرش را بِدان فرمان داد؟ نوح به پسرش گفت: «... پسرم! تو را از دو كار، نهى مى‌كنم: به خدا شرك مَوَرز؛ زيرا كسى كه به خدا شرك ورزد، خداوند، بهشت را بر او حرام مى‌گرداند. و تو را از تكبّر، نهى مى‌كنم؛ زيرا كسى كه به اندازه يك دانه خردل، در دلش تكبّر باشد، وارد بهشت نمى‌شود».

٧٩٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداى بزرگ و والا، فردوس را با دست خود ساخت و آن را بر هر مشرك و هر شرابخوار دائم الخمرى قدغن كرد.

٧٩١ كتاب من لايحضره الفقيه: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «بوى بهشت، از مسافت پانصد سال راه، به مشام مى‌رسد؛ امّا چنين بويى را نافرمان‌بردار از پدر و مادر و دَيّوث، استشمام نمى‌كنند».

گفته شد: اى پيامبر خدا! ديّوث كيست؟

فرمود: «مردى است كه همسرش زنا مى‌دهد و او از آن آگاه است [و اهمّيت نمى‌دهد]».

٧٩٢ سنن أبى داوود- به نقل از حارثة بن وهب-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «درشت‌خوى‌